Gorące tematy: Wolni i Solidarni Smoleńsk Zostań BLOGEREM! RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
135 postów 670 komentarzy

Rozliczmy specsłużby i wymiar sprawiedliwości

Krystyna Trzcińska - projektant/programista komputerów

KS. M. J. TAJEMNICE ŻYDOWSKIE

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Krzyczymy, że nam Polskę wzięli Rusy, Prusy I za to wstręt czujemy do nich w głębi duszy; Dzisiaj nasza ojczyznę rozbierają, żydzi, Lecz mało kto z Polaków czuje to i widzi!

 WYDANIE DRUGIE POMNOŻON E

 

K R A K ÓW 1 8 9 8 .

 

Nakładem Autora. — Druk W. L. Aiiczyca i Spółki,

 

------------------------------------------------------------

Zdarza się szczególnie po wielkich miastach,

źe sąsiad sąsiada nie zna, choć często go spotyka.

Podobnie ma się rzecz w Polsce ze żydami. Sąsiadujemy

z nimi, stykamy się z nimi bardzo często, a jednak

ich prawie nie znamy, bo gdybyśmy ich znali, tobyśmy

z pewnością ostrożniej z nimi postępowali. Jeżeli już

nie własny interes, to prosta ciekawość powinna nas

pobudzać do poznania tego plemienia, czy narodu jedynego

w świecie i zupełnie odrębnego od innych.

^ , Spróbujemy zapoznać czytelników naszych z tym blizkim,

mało znanym a niebezpiecznym sąsiadem.

 

 

SPIS TREŚCI:

 

I. Nazwa Żydów.

II. Ilość, rozmieszczenie i rodzaje żydów.

III Żydowski kahał.

IV Żydowski Talmud.

V Morderstwa rytualne.

VI Lichwa żydowska.

VII Żydowska służba wojskowa.

VIII Żydowskie szynkownie.

IX Żydowskie małżeństwa.

X Żydowskie kupiectwo.

XI Rabini .

XII Żydowska nauka religii.

XIII Żydowska odrębność.

XIV Brońmy się!

 

I. Nazwa Żydów.

 

Jeżeli spotkamy nieznajomego i chcemy go bliżej

poznać, to naprzód pytamy o jego nazwisko.

Zróbmy tak samo ze żydami. Zapytajmy ich o nazwisko

i zastanówmy się nad jego znaczeniem. Nazwisko

czasem dużo znaczy i jest wróżbą złą albo

dobrą. Nomen — omen.

Pierwotnie nazywali się żydzi: „Hebrej czy kami“.

To słowo pochodzi od „ibri“ przychodzień lub od nazwy:

„Heber“, którą nosił prawnuk Sema. Jako potomków

Sema nazwano też żydów semitami, a ich

przeciwników antysemitami. Ale to niesłusznie. Semitami

są bowiem także i inne narody n. p. Arabowie.

Jednak nazwa „antysemita“ już się przyjęła i dziś

każdy rozumie, źe oznacza ona przeciwnika żydów.

Nazywali się też żydzi: „Izraelitami“ jako potomkowie

Jakóba, który otrzymał nazwę „Izrael“, to

jest mocny w Panu. Tej nazwy zaczęli używać dopiero

po wyjściu z niewoli egipskiej. Kiedy wychodzili

z tej niewoli, przyłączyła się do nich liczna rzesza

z różnych narodów, jako „czeladź“, i oni się z tą

czeladzią zmięszali. Także po wejściu do ziemi obiecanej

zawierali przez długie czasy małżeństwa z okolicznymi

poganami i dla tego ich pochodzenie od

Abrahama i Jakóba nie jest całkiem prawe. Dopiero

Ezdrasz przeprowadził ściśle przepis, że żydom nie

wolno zawierać małżeństw z innymi narodami i tego

się żydzi do dziś dnia surowo trzymają. Nazwę „Izraelitów“

nosiły wszystkie dwanaście pokoleń Izraela, aż

do podziału państwa za E-oboama, syna Salomonowego.

Odtąd Izraelitami nazywało się dziesięć pokoleń

północnych, które tworzyły królestwo Izraelskie

i popadły w haniebne bałwochwalstwo. Dwa zaś pokolenia:

Judy i Benjamina pozostały wierne domowi

Dawida i trzymały się prawdziwego Boga, lecz w końcu

czciły także bałwana Molocha. Te dwa pokolenia tworzyły

królestwo Juda, a ich obywatele nazywali Judejczykami

czyli Żydami. Oba te królestwa upadły.

Po powrocie z niewoli babilońskiej powstało nowe

państwo żydowskie, które za Machabeuszów wywalczyło

sobie nawet chwilową niezależność i nazywało

się Judea. Nazwa Izraelitów zaginęła, gdyż między

tymi, którzy wrócili z niewoli było niewielu z dziesięciu

pokoleń, zwanych wprzód Izraelitami. Odtąd

potomkowie Jakóba nazywali się stale Żydami, „Jehudim“

i tę nazwę zatrzymali też po drugiem zburzeniu

Jerozolimy, kiedy byli zmuszeni błąkać się po

świecie wśród innych narodów.

Jaka więc dziś nazwa przysługuje żydom? U nas

nazwa żyd uchodzi prawie za przezwisko i żydów nazywamy

urzędownie Izraelitami, co oni też wolą. Ciekawą

jest rzeczą, że na wschodzie nazwa żyd uchodzi

także za przezwisko, a żydzi są dziś w swej pierwotnej

ojczyźnie najbardziej znienawidzonym narodem.

Turcy obchodzą się z nimi jak z psami, znacznie

gorzej jak z chrześcijanami.

W nowszych jednak czasach zaczynają żydzi sami

nazywać się żydami, a nie Izraelitami i chcą wszędzie

przeprowadzić tę nazwę jako dla siebie zaszczytną.

Istotnie wyraz Żyd pochodzi od Jehuda (wyznawca

Jehowy, wyznawca Boga), jest więc nazwą zaszczytną

i żydzi powinni się starać, aby na tę nazwę sobie zasłużyć.

Że jednak tę nazwę pierwotnie chwalebną podali

w powszechną pogardę, wolno im ją sobie nadal

zatrzymać. Nazwa Izraelita znaczy dosłownie „bojownik

Boży“, jest też bardzo piękna, ale czy historya

żydów tę nazwę usprawiedliwia, czy żydzi byli istotnie

wierni tej nazwie ? Już niegdyś prorok Jeremiasz

skarżył się na ich bezbożność: „Od wieku złamałeś

jarzmo moje, rozerwałaś związki moje i mówiłaś

: Nie będę służyła“ *). Podobne wyrzuty spotykamy

często w Piśmie św. Piotr św. wymawia wpraw-

dzie żydów nie wiadomością w swem kazaniu w dzień

Zesłania Ducha św. Sam Chrystus Pan wyrzekł na

krzyżu słowa: „Ojcze, przebacz, im, bo nie wiedzą,

co czynią!“ Także apostoł Paweł pisze w drugim liście

do Koryntyan: „Grdyby byli Pana chwały poznali,

nigdyby go nie byli ukrzyżowali“. Ale to uniewinnianie

żydów niewiadomością stosuje się tylko do

dawniejszych żydów. Nowsi żydzi rozproszeni między

chrześcijanami, mają sposobność poznać prawdziwego

Boga i prawdziwą religią, a jednak przeciw niej walczą

jawnie i skrycie. Całe dzieje tego ludu to wałka

przeciw Bogu i Chrystusowi Jego, przeciw Mesyaszowi,

którego nie poznali. Dlatego, jeżeli żyd zasługuje na

nazwę Izraelity „bojownika Bożego“, to chyba w znaczeniu,

że toczy bój z Bogiem.

Prócz tych nazw, spotykamy jeszcze nazywanie

dzisiejszych żydów „wyznawcami Mojżesza“. Czy dzisiejsi

żydzi są istotnie „Mojżeszowego wyznania?“ zastanowimy

się nad tem później, kiedy będzie mowa

o Talmudzie i o jego stosunku do Biblii. Przekonamy

się, że dzisiejsi żydzi zachowali bardzo mało z tego,

co prawo Mojżeszowe nakazuje, że z czasem utworzyli

sobie nową reiigię, którą najlepiej nazwać żydowską,

a nie Mojżeszową lub starozakonną.

Widzimy, że już sama nazwa żydów jest interesującą

i jest jakby streszczeniem ciekawych bądź co

bądź dziejów tego narodu.

 

II. Ilość, rozmieszczenie i rodzaje żydów.

 

Jest rzeczą powszechnie znaną, że żydzi nie lubią,

aby ich rachować, a nawet mają w tem jakiś

widoczny przesąd. Zdaje im się, źe gdyby się policzyli

lub dali zliczyć, toby ich zaraz ubyło. Korzystają

z tego swawolni chłopcy i kiedy zobaczą wóz

naładowany żydami, udają, źe ich liczą, przez co

wprawiają żydów w niedobry humor.

Ten wstręt żydów do konskrypcyi pochodzi raczej

z tego, że żydzi nie czują się nigdzie pożądanymi

gośćmi i wolą, aby uważano ich za mniej licznych,

niż są w istocie. W każdym razie trudno zważać

na tę skromność żydów i należy ich koniecznie

zliczyć, choćby tylko w przybliżeniu. Otóż trzymając

się wydanej przed kilku laty we Wiedniu przez prof.

Hickmanna mapy statystycznej, na której widoczniono

ilość i rozmieszczenie żydów, jest ich na całej

kuli ziemskiej przeszło 7 milionów. Według obliczeń

wiedeńskich antysemitów, które zdają się być

dokładniejsze, jest dziś źydów na świecie 8 do 9 milionów.

Jestto najwyższa liczba, do jakiej ilość żydów

kiedykolwiek doszła. Ile razy żydzi przekraczali tę

liczbę, tyle razy Opatrzność zsyłała na nich różne klęski,

które znaczną część źydów pochłaniały. Temu

należy przypisać, że choć żydzi tak dawno istnieją

i są mnożliwi, jak mało które plemię, jednak nie

zalali dotąd na dłuższy czas żadnego kraju.

Z tych ośmiu czy dziewięciu milionów żydów

żyjących na ziemi przypada na Europę sześć do siedmiu

milionów, a na inne części świata reszta, stosunkowo

niewielka. W Europie zaś więcej niż połowa

żydów przypada na Polskę, szczególnie na Galicyę

i na zabór Rosyjski.

W państwie austryacko-węgierskiem mieszka dwa

miliony żydów, z czego znowu około milion przypada na

Galicyę, a drugi milion jest rozprószony po całem państwie.

W Galicyi jest więc prawie co siódmy człowiel( żyd.

W Polsce usadowili się żydzi głównie po miastach

i miasteczkach; w Królestwie polskiem nie wolno im

nawet gdzieindziej się osiedlaó- Szczególnie miasta galicyjskie

obfitują w żydów. We Lwowie, Krakowie

i Przemyślu stanowią oni około trzecią część ludności;

w Tarnowie, Rzeszowie, Stryju, Tarnopolu, Kołomyi

są w znacznej większości. Miasto Brody jest

prawie całkiem żydowskie.

W mniejszych miasteczkach galicyjskich z wyjątkiem

jednego Żywca znajdujemy z reguły dwie

trzecie części żydów i to zwyczajnie w śródmieściu.

Już jest ich sporo także po wsiach galicyjskich i po

dworach jako „dżedżyców“ szczególnie we wschodniej

Galicyi. Co gorsza, mnożą się nadzwyczaj szybko

z każdym rokiem, a nadto uciekają do Galicyi szczególnie

z Rosyi, ile razy tam zacznie ich rząd prześladować.

Z tego wszystkiego widoczna, że żydzi upodobali

sobie szczególnie naszą Galicyę i chcą ją uczynić

krajem zupełnie żydowskim, a katolików zatrzymać

o tyle, o ile potrzeba im będzie służby do noszenia

wody, rąbania drzewa, gaszenia w szabas świeczek,

no i cięższej roboty przy gospodarstwie. Sama

wyższa szlachta, choć jej jeszcze najmniej grozi niebezpieczeństwo

służby u żydów, jednak czuje możliwość

takiego losu. Kilku naszych obywateli z bogatych

rodów rozmawiało raz ze sobą o tem i zastanawiali

się, co będzie w Galicyi za lat 60, jeżeli

żydzi tak dalej będą katolików podbijać. Co będzie?

ot ja wam powiem, rzekł na to jeden z nich. Na

ganek pałacowy wyjdzie sobie pewnego dnia opasły

żyd i podparłszy się pod boki krzyknie: „Ty Sapieha,

popatrzno, czy Potocki ze Sanguszkiem pojechali już

po sziano ?“ Dodać należy, że wróżba ta wyszła z ust

jednego ze Sapiehów!

Jeżeli nawet takim bogatym ludziom przychodzą

do głowy czarne myśli, to czegóż dopiero nie ma

się lękać ze strony żydów zwykły śmiertelnik w Galicyi?

Czy się dziwić, że boi się o swą skórę i staje

się antysemitą? Biednyś jeżeli to czujesz, lecz biedniejszy

jeżeli tego nie czujesz, możnaby tu słusznie

zastósować znane zdanie św. Augustyna!

Aby wyczerpnąó ten rozdział powiedzmy jeszcze

słówko o różnych rodzajach żydów. Tak je s t! są

różne rodzaje żydów...

Jak za czasów Chrystusa Pana byli między nimi

Faryzeusze, Saduceusze, Esseńczycy, tak podobnie

i dzisiaj dzielą się żydzi na różne sekty. Największa

część żydów dzisiejszych uważa się za Faryzeuszów.

Trzymają się oni nietylko prawa Mojżeszowego, ale

jeszcze więcej talmudu i wielu przepisów, które rabini

wywodzą z prawa Mojżeszowego na podstawie

starych podań. Ci żydzi nazywają się też talmudystyczni,

prawowierni (ortodoksi). Najpobożniejsi z nich

nazywają się chusytami (Chassidim). Chusyci nietylko

wierzą w talmud, ale stawiają go ponad Pismo św.

i zachowują prócz wielu rabińskich przepisów także

„tajemne“ podania, przez które szczególnie (według

ich zdania) można znaleźć łaskę u Boga. Ich modli-

twy, posty i umartwienia są niezwykłe. Do Chusytów

należą przeważnie polscy żydzi i dzielą się

na różne szkoły czyli sekty zwane rozmaicie według

różnych „cudownych“ rabinów, około których się

skupiają. Są też między żydami Kabaliści trudniący

się wróżbami i czarnoksięstwem; takimi są przeważnie

„cudowni“ rabini.

Karaici jestto nieliczna sekta żydów (podobno

kilka tysięcy głów) mieszkają w południowej Rosyi

i po części we wschodniej Galicyi. Różnią się tem,

że odrzucają talmud, a trzymają się tylko biblii.

Oprócz tych rodzajów żydów są jeszcze żydzi

postępowi u nas zwani niemieckimi, którzy dzielą się

na mniejsze sekty. Ten rodzaj źydów powstał z końcem

zeszłego wieku, a jednym z pierwszych jego

twórców był Mojżesz Mendelsohn. Mendelsohn chciał

wiarę żydowską zmienić coś niby w podobny sposób,

jak Luter katolicką. Odrzucił talmud, biblię zatrzymał.

Następcy jego poszli dalej, odrzucili biblię i talmud

i także pojęcie Mesyasza, a zatrzymali tylko

wiarę w Boga i w życie przyszłe. Inni nowsi żydzi

odrzucili nawet i to ; zaczęli szerzyć i wyznawać zupełną

niewiarę. Takimi postępowcami żydowskimi są

po większej części wszyscy europejscy t. z. „cywilizowani“

źydkowie. Są oni właśnie dlatego najniebezpieczniejsi.

Sami żydzi ich nienawidzą.

 

III. Żydowski kahał.

 

 

Dużo się dzisiaj mówi i pisze o równouprawnieniu

źydów. Ile razy ktoś wystąpi przeciw żydom, zaraz

krzyczą na niego żydzi i ich parobcy ochrzczeni,

To nie uchodzi, uie wolno na żydów palcem kiwnąć,

żydzi są równouprawni9ni. Miły Boże! gdyby

to była prawda, gdyby żydzi mieli istotnie z nami

równe prawa i równe obowiązki! ? W rzeczywistości

żydzi są uprzywilejowani; tworzą państwo w państwie;

mają swój samorziąd, swoje prawa narodowe

i religijne, których ślepo się trzymają, a praw państwowych

o tyle słuchają, o ile są do tego zmuszeni,

lub o ile im to korzyść przynosi.

Istnieją przecież u nas odtębne gminy żydowskie

wyznaniowe, które mają prawnie przyznaną swobodę,

istnieją kahały, które są właściwą władzą narodową

i religijną dla żyda. Wprawdzie artykuł XV.

ustawy konstytucyjnej ogłasza, że „każda społeczność

religijna podlega powszechnym ustawom państwowym“,

ale od czegóż spryt i „rozum“ żydowski? Żydzi

tak potrafią ustawy państwowe omijać, że rząd ani

się spodzieje, jak oni to robią. „Żyda się prawo nie

czepia“, mówi przysłowie ruskie.

Brafman, nawrócony żyd, wydał w roku 1870.

dzieło p. tyt. „Żydzi i kahały“ po rosyjsku i opisał

w niem dokładnie, czem jest żydowski kahał, a można

mu wierzyć, bo przytacza mnóstwo dokumentów

starych i nowszych*). Kahał jest żydowskim samorządem,

urządzonym według przepisów talmudu, który

kieruje wszystkiemi sprawami ludności żydowskiej.

Władza jego nie jest żadną granicą określona. Kahał

utrzymuje w karbach posłuszeństwa ludność

żydowską za pomocą różnych kar w talmudzieprzepisanych.

Takiemi są naprzód rozmaite grzywny, potem

klątwa czasowa zwana Indui, która polega na odmówieniu

wyklętemu wszelkiej pomocy i zarobku, nawet

szklanki wody. Straszniejszą jeszcze jest klątwa

wielka, zwana Herem, na której imię drżą wszyscy żydzi.

O tej klątwie zawiadamia kahał wszystkie inne

kahały i wszyscy żydzi obowiązani są takiego żyda

unikać. Ma też kahał swe organa wykonawcze, t. zw.

Nejgosz ganeel (tajny<? prześladowca) i mnóstwo szpiegów.

Ma także fundusze, zasilane dochodem z mięsa

koszernego, tudzież z grzywien, z podatków nakładanych

gminie, wreszcie z sprzedaży pewnych tajemnych

praw. I tak kahał sprzedaje pojedynczym żydom

prawa na poszczególne majątki chrześcian, tak zwane

prawo Hasaka. Nabywca takiego prawa wyzyskuje

nieszczęśliwego gospodarza lub obywatela, a żaden

inny żyd nie śmie mu w tem przeszkadzać. Przypuśćmy,

źe majątek tego chrześcianina pójdzie na licytacyę

i stanie na nią kilku żydów, to jednak będą

kupować pozornie; jeden tylko z nich, ten, który kupił

sobie od kahału upoważnienie, jeat z góry

przeznaczonym nabywcą. Niekiedy prawo od kahału kupione

nie odnosi się do oznaczonego majątku, ale

do pewnej osoby, którą nabywca wszelkimi sposobami

może wyzyskiwać, a takie prawo nazywa się Meropia.

Z tego widać, źe kahał uważa się jakby za dziedzica

wszystkich majątków chrześciańskich i rozporządza

nimi jak za pańszczyźnianych czasów.

Obok kahału jest zwykle Bet-Din (dom sądu).

Jestto trybunał równie na zasadach talmudu urządzo-

ny, który wszystkie spory między żydami rozstrzyga.

Przed sąd publiczny nie-żydowski może być tylko

wtedy jakaś sprawa żydowska wytoczona, kiedy żydowski

Bet*Din uzna to za dozwolone.

Otóż te kabały dają żydom sposobność i możność

robienia na chrześcianach znakomitych interesów.

One im ułatwiają handel, bo zostają ze sobą w styczności

i donoszą, gdzie można jaki artykuł tanio

kupić a dobrze sprzedać, gdzie można pożyczyć pieniędzy,

gdzie żydom grozi niebezpieczeństwo, a gdzie

się im dobrze powodzi. One też dostarczają znacznych

sum na zażegnanie grożącej gdzieś żydom klęski, czy

to z powodu ostrych praw państwowych, czy też z ich

własnej winy. Kahałom zawdzięczają żydzi, że dowiadują

się szybko o najważniejszych wypadkach politycznych

i finansowych. Ozasem w malej mieścinie

spotkasz w biurze telegraficznem żydka w brudnym

chałacie, nadającego depeszę do Ameryki całemi setkami

słów, ale tak ustawionych, że na pozór żadnego

nie przedstawiają sensu, lecz żydzi mają swój klucz

do odgadnięcia ich znaczenia*).

Nie trudno też zmiarkować, że wszystkie żydowskie

kahały muszą mieć gdzieś swój najwyższy kahał,

który nimi rządzi. Żydzi napozór nie mają swego króla,

ale oni go w rzeczywistości prawie zawsze mieli,

nawet po rozproszeniu. W pierwszych wiekach chrześciańskich

mieli na wschodzie swoich patryarchów,

którzy osiągnęli z czasem władzę prawie królewską

i nosili tytuł książąt wygnania (rosz gola, egzylarcha).

*) Ks. Morawski, Asemityzm. Kraków, 1896.

 

 

Mianowicie występują ci egzylarchowie w Babilonii

około r. 200. po Chr. i do wieku jedenastego rządzą

publicznie żydami na sposób królewski, uznawani i

zatwierdzani przez monarchów wschodnich. Z czasem

giną oni z powierzchni ziemi, ale tylko pozornie;

w najnowszych czasach skupia się ta naczelna władza

żydowska w związku zwanym „Alians izraelski“, który

ma siedzibę w Belgii i stamtąd wysyła swych ajentów

po całym świecie.

Widzimy więc, że żydzi mieli i mają swój samorząd

i właściwe równouprawnienia nie potrzebowali. Jeżeli

wołali o nie i wreszcie je dostali, to jakaż z tego dla

nich korzyść? Oto ta, źe teraz zyskują podwójnie.

Mają bowiem swój samorząd, swoją gminę, swoje fun*

dusze, a nadto korzystają z funduszów gmin chrześcijańskich.

Natomiast chrześcianie na równouprawnieniu

z żydami stracili i tracą, bo żydów przypuścili do

udziału w chrześciiińskich gminnych, szkolnych i religijnych

funduszach, a żydowskie fundusze wyznaniowe

zostały nietknięte przez chrześcijan i zostają

nadal do użytku samych wyłącznie żydów.

W rzeczywistości nie zostali więc żydzi ustawą

z roku 1867. równouprawnieni, ale uprzywilejowani,

fundusze ich nie zlały się bynajmniej z naszymi, ale

nasze stały się ich własnością.

Czy rząd tego nie widzi? Czy ludność chrześcijańska

tego nie czuje? Rząd sam temu w części winien,

bo zacząwszy od Józefa II. był zawsze dla żydów

dziwnie łagodny, niby to pod pozorem poszanowania

ich odwiecznych religijnych trądycyj. Sejmy zaś

nasze domagały się niejednokrotnie „rzeczywistego

i rzetelnego równouprawnienia żydów“ z resztą ludności.

Sejm galicyjski uchwalił to juź dnia 8. paźdz.

1868. r. i 30. marca 1876. r.; także postawił to żądanie

poseł Merunowicz d. 28. września 1880. roku ^). Dotąd

wszystko na darmo. Gdzieście posłowie ludowi??

Gdzieście ludowcy, stojałowszczycy, socyały? Widzicie

różne źdźbła w oczach braci waszych, ale belki

w oczach żydów nie widzicie lub raczej wi d z i e ć

ni e c h c e c i e !

 

 

IV. Żydowski Talmud.

 

Chcąc poznać dokładnie żydów, trzeba koniecznie

poznać ich religię. Nie jestto rzeczą tak łatwą,

jak się na pozór wydaje. Żydzi bowiem trzymają się

nie tylko Biblii czyli Pisma św. starego zakonu, ale

też talmudu. Biblię znamy, bo my ją też uważamy

za księgę świętą i jest przetłómaczona na wszystkie

języki, ale talmudu nie znamy, o talmudzie mało co

wiemy. I nie dziw. Żydzi kryją się z nim przed chrześcianami,

a tłumaczenie go z hebrajskiego na inne

języki uważają za wielką zbrodnię. Cóż to jest ten

Talmud? Są to księgi żydowskie, spisane przez różnych

rabinów w pierwszych wiekach po Chrystusie

Panu. Pierwsza nazywa się Mis z n a i jest objaśnieniem

prawa mojżeszowego, zawartego w Biblii. Druga

nazywa się Gem a r a i jest objaśnieniem Miszny. Ten

talmud nazywa się jerozolimskim, bo został napisany

przez żydów palestyńskich; prócz niego powstał w Babilonie

podobny talmud nazwany babilońskim. Wyciąg

zaś czyli streszczenie całego talmudu nazywa się

Sześć wniosków sejmowych T. Merunowicza Lwów 1880.

Szulohan-aruoh i stanowi księgę praw czyli kodeks,

którego żydzi, mianowicie polscy, po dziś dzień ściśle

się trzymają^). Talmud mial być objaśnieniem Biblii,

tymczasem jest raczej jej przekręceniem i sfałszowaniem.

Biblia też z czasem straciła prawie całkiem

u źydów znaczenie, a talmud stał się dla nich nieomylną

wyrocznią we wszystkich sprawach.

Chrześcijanie uczeni, zacząwszy od Papieży, oddawna

zwracali uwagę na talmud i odsłaniali jego

tajniki, które żydom wcale chluby nie przynoszą. Między

innymi napisał o talmudzie poważną książkę ks.

J. Pranajtis, profesor języka hebrajskiego w Akademii

katolickiej w Petersburgu w 1892 r. Dzieło to nosi tytuł:

„Chństianus in Talmude Judaeorum“, (Chrześcijanin

w Talmudzie żydowskim) jest napisane po łacinie,

a wyjątki z talmudu są tam także przytoczone po

hebrajsku dla większej wiarygodności. Ks. Morawski

T. J. w przytoczonem już dziełku Asemityzm, wyraża

się o talmudzie w sposób następujący: „Są tam

z d a n i a o g o ima c h i s p o s o b i e p o s t ę p owa ni

a z nimi t a k s t r a s z n i e d a l e k o i d ą c e , że

wol ę tu o n i c h z ami l c z e ć “. Dlaczego zamilczeć?

Właśnie przeciwnie powinno się robić. Kto

tylko może, powinien wyciągać z talmudu te zdania

„strasznie daleko idące“ i podawać je do wiadomości

wszystkich chrześcijan, szczególnie ludzi biednych i

prostych. Niech Polacy poznają się na żydach; niech

na każdym kroku mają się przed nimi na baczności

i nie pozwolą się wyzyskiwać, rujnować i za nos wo-

-------------------------------------

*) Schulchan Aruch oder die vier jüdischen Gesetzbücher

übersetzt von Heinrich Georg F. Löwe sen. 2 Aufl. Wien 1896.

--------------------------------------

dziś, jak się to niestety dzisiaj dzieje. "Wszystkie inne

narody na świecie znają już żydów i unikają ich jak

zarazy, a my nieszczęśliwi Polacy przez swoją łatwowierność,

nieświadomość, a po części głupotę, mamy

zginąć mamie i dać się połknąć temu tułaczemu plemieniu?

Nie, nigdy, przenigdy! Niech tylko biedny

nasz lud polski i nasze mieszczaństwo poznają raz,

czem są żydzi, a z pewnością odwrócą się od nich,

będą ich unikać, i to będzie najskuteczniejszym środkiem

obrony przed żydostwem. Dla tego nie kierując

się polityką strusia, który podobno chowa głowę do

piasku, gdy go strzelcy gonią — stajemy śmiało oko

w oko żydom i z talmudu przytoczymy najważniejsze

wyjątki, opierając się na wspomnianej książce ks.

Pranajtisa przez władzę duchowną zatwierdzonej.

Jak się talmud wyraża o Panu Jezusie, o Najświętszej

Jego Matce, to istotnie lepiej zamilczeć. Są

to najsprośniejsze przezwiska i blużnierstwa, tak straszne,

źe gazeta lub książka polska, któraby te blużnierstwa

dosłownie przytoczyła, uległaby konfiskacie,

jak się to już zdarzało. Nie będziemy więc nawet dotykać

tego błota, aby się nim nie powalać, ale ograniczymy

się na podaniu tego, czem są chrześcijanie

według talmudu, czyli za co nas żydzi talmudystyczni

uważają.

Nie można wymyślić gorszych przezwisk nad

te, jakie spotykamy w talmudzie, gdzie tylko jest

mowa o chrześcijanach. Talmud nazywa chrześcijan

bałwochwalcami, najgorszymi ludźmi, gorszymi od Turków,

mordercami, nieprawego łoża, nieczystymi zwierzętami,

paskudnymi jak błoto, niegodnymi nazwy ludzi,

zwierzętami w ludzkiej postaci, prawdziwemi bestyami,

wołami, ostami, świniami, psami, gorszymi od psów,

rozmnażającymi się na sposób zwierząt, djabelskiego pochodzenia

i przeznaczonymi do piekła, a trup chrześcijanina

nie różni się według talmudu od padliny zdechłego

bydlęcia!!!

Ks. Pranajtis przytacza we wspomnianej książce

liczne zdania z talmudu po hebrajsku na udowodnienie,

że żydzi używają istotnie tych strasznych wyrazów

o chrześcijanach. Trudno powtarzać tu te wszystkie

plugastwa. Za wielki byłby to zaszczyt dla żydów

— wystarczy stwierdzić, że to wszystko w talmudzie

się znajduje. Kto ciekawy, a rozumie po niemiecku,

znajdzie je obszernie w niemieckim przekładzie

tej książki, p. t . ; Christenthum im Talmud

der Juden von J. B. Pranaitis, übersetzt von Dr. J.

BecTtert, Wien 1894“. Polski język nie posiada dotąd

dokładnego tłumaczenia talmudu. Upominał się o to

w interesie ludności chrześcijańskiej poseł Merunowicz

na sesyi sejmowej w r, 1880, aby kosztem funduszu

krajowego dokonać autentycznego przekładu talmudu,

lecz niestety głos jego przebrzmiał bez skutku. Kraj

nasz chce być nadal oszukiwanym i wyszydzanym przez

żydów! Ale to dopiero początek, w talmudzie znajdziemy

o chrześcijanach jeszcze ciekawsze rzeczy.

Talmud wmawia w żydów, że każdy kraj, który

oni zamieszkują, jest ziemią od Boga im obiecaną

i każe stosować do chrześcijan miejscowych wszystkie

te ostre prawa, jakich żydom wolno było używać nie*

gdyś w Palestynie przeciw poganom. Nakazuje więc

nie tylko unikać chrześcijan, ale nadto dążyć do tego.

aby ich całkiem wytępić! Bagatela! Talmud uzasadnia

nawet te ostre przepisy i uznaje je za słuszne i proste.

Jakież powody przytacza na poparcie swych tak

strasznie daleko idących^' nakazów? Żyd ma unikać

chrześcijan, ponieważ I. oni są niegodni obcowania

z żydami, II. są nieczystymi, III. są bałwociiwalcami,

IV. są rozbÓjnii(ami ! ! ! Zastanówmy się nad każdym

z tych czterech punktów z osobna. Co do pierwszego,

że chrześcijanie nie są godni obcowania z żydami,

daje talmud takie dowody. Żyd każdy należy do wybranego

narodu i jest obrzezany, wskutek tego posiada

tak wysoką godność, że nawet od anioła jest

wyższy. Co więcej żyd według talmudu jest prawie

równy Bogu; kto żyda uderzy w twarz, to tak, jakby

dał policzek Majestatowi Bożemu, mówi rabin Chanina.

2) Żyd jest zawsze dobry pomimo wszystkich

grzechów; grzechy nie mogą go splamić, podobnie

jak błoto nie plami jądra orzecha, tylko łupinę.^)

Żyd tylko sam jeden jest człowiekiem; do

niego należy cały świat, jemu wszystko musi służyć,

szczególnie te zwierzęta, które mają postać ludzką!

Wprawdzie jeszcze daleko do tego szczęścia, ale żydzi

pocieszają się tem, że przynajmniej raz na tydzień,

w szabas, są panami a chrześcijanie ich niewolnikami.

W szabas nie wykonują żydzi żadnej pracy, lecz używają

do spełniania domowych posług najętych chrześcijan.

To więc, źe biedny katolik żydowi w szabas

zapala świeczki, pali w piecu, doi krowy, sprzedaje

w trafice, nie jest bynajmniej przypadkowe, ale sprytnie

wymyślone przez żydowskich rabinów na to, aby

------------------------------------

Chullin 91. b. Sanhédrin 58. b. Chagigah f. 15. b.

2*

-------------------------------

żyda utwierdzić w tern przekonaniu, źe on jest panem

świata, źe jemu wszyscy mają usługiwać. Chrześcijanie

więc, którzy te posługi żydom w szabas spełniają,

podwójnie grzeszą: raz, źe przez to swoją wiarę

wobec żydów hańbią, a po drugie, źe żydów utrzymują

w ich fałszywem i niedorzecznem mniemaniu.

W szczególności-zabrania talmud: 1) żeby żyd

chrześci j aninowi nie życzył szczęścia, 2) żeby

się chrześci janinowi nie odkłaniał . Talmud radzi

żydowi pozdrowić raczej wprzódy chrześcijanina,

ażeby nie musiał odkłonió się chrześcijaninowi w razie,

gdyby go tenże wprzód pozdrowił. 3) Ż y d owi

nie wolno skarżyć innego żyda przed sądem

chrześci jańskim chyba wyjątkowo, jak o tem była

już poprzednio wzmianka. 4) Chrześci janin nie

może być za świadka przed sądem żydowskim.

5) Żyd nie śmie jeść pokarmów chrze*-

ści jańskich, szczególnie mleka udojonego w nieobecności

żyda i chleba. Chrześcijanin mógłby do takiego

mleka lub chleba domieszać mleka świni lub innego

nieczystego zwierzęcia. Wogóle talmud ostrzega

żydów, ażeby unikali chrześcijańskich ubiorów i zwyczajów,

gdyż one plamią żyda i poniżają jego godność.

(Według małomiejskich chusytów nie wolno żydowi

z żydem po polsku rozmawiać pod ciężkim grzechem

i dlatego żydzi ze sobą niechętnie mówią po polsku).

Co do drugiego punktu, że chrześcijanie są nieczystymi

i dla tego żyd ich powinien unikać, to talmud

posuwa się tak daleko, źe twierdzi, iż chrześcijanie

należą do tych istot, które przez samo dotknięcie

zanieczyszczają wszystko. Czego tylko dotknie

Akum, t. j. człowiek, nie będący żydem, to wszystko

uchodzi według talmudu za nieczyste (trefne). Na dowód,

że to prawda, przytacza talmud taki przykład:

Jeden żyd spuszczał wino z beczki lewarem; w tem

przyszedł goj i dotknął lewaru ręką, wino zostało

uznane za trefne!*) Wszystkie naczynia, które żydzi

biorą od chrześcijan do swego użytku, muszą być

wprzódy oczyszczone, choćby nawet wcale jeszcze

nie były używane. Chrześcijanin, który przechodzi na

żyda, nietylko podlega obrzezaniu, ale nadto cały

musi być dobrze obmyty wodą (koszerowany); inaczej

nie jest prawdziwym żydem, lecz Samarytaninem.

Co za ostrożność!

 

Wszystkie dotychczas poznane zakazy talmudu

co do obcowania źydów z chrześcijanami są więcej

śmieszne niź złośliwe i możnaby je od biedy żydom

wybaczyć. Wszak dużo wybacza się dzieciom, waryatom

lub pijanym. Nawet punkt trzeci, w którym talmud

dowodzi, źe wszelka cześć oddawana Bogu przez

gojów jest bałwochwalstwem i dla tego żyd ma unikać

chrześcijan (szczególnie w święta chrześcijańskie),

nawet i to moźnaby puścić mimo uszu. Trudno żądać

od ślepego, żeby znał się na barwach, i odróżnił, co

czarne, a co białe. Ale co musi oburzyć każdego

chrześcijanina, to ta przewrotność, z jaką talmud wyraża

się dalej o chrześcijanach: Chrześci jan należy

unikać, bo są niebezpieczni , czyhają na

życie żydów!

Talmudziarze myślą więc, źe chrześcijanie ni*)

------------------------

Aboda sarah 72. b.

-------------------------

czego tak nie pragną, jak zguby żydów i dlatego nie

wolno żydom używać pomocy chrześcijan, szczególnie

w tych wypadkach, gdzieby łatwo chrześcijanin mógł

żydowi zaszkodzić. Zabrania więc talmud żydom brać

chrześcijańską mamkę, chrześcijańskiego golarza, nauczyciela,

lekarza lub akuszerkę. Na wszystko podaje

talmud ważne powody. I tak mamka chrześcijańska

mlekiem swem zatwardza serce żydowskie i sprawia

w dziecku złą naturę^). Nauczyciel chrześcijański pociąga

dzieci żydowskie do kacerstwa^). Lekarz może

rozlać krew żydowską®). Golarz może brzytwą żyda

poderżnąć, akuszerka może według rabina Meiera

zgnieść czaszkę dziecku i zabić je tak, że nikt tego

nie spostrzeże. A trzeba wiedzieć, że ten rabin był

tak uczony, iż kto się dotknął jego laski, stawał się

mądrym! ^)

Jakże to jednak wytłómaczyć, że żydzi mimo

tak ostrych zakazów, używają chrześcijańskich mamek,

nauczycieli i lekarzy ? A, bo rabini dają im w niektórych

wypadkach dyspenzy. Mianowicie, jeżeli nie można

znaleźć żyda, wolno brać chrześcijanina. Nie

wolno brać lekarza chrześcijanina pierwszego lepszego,

ale znanego i głośnego lekarza i to za pieniądze

wolno, bo taki dla zysku żydowi nie zaszkodzi! Nawet

golarza chrześcijanina wolno używać, ale w obecności

dzieci ludzkich (żydów) i jeżeli żyd ma przed sobą

zwierciadło. Brody jednak nie może nawet żyd żydowi

chusytowi ogolić, bo inaczej popełnia przez to „pięć“

------------------------------------------

i)Iore dea 81. 7. Hagah, ^) Tamże 153. I. Hagah. ^) Tamże

155 c, d. ^) Nauka religii (żydowskiej) na podstawie historyi,

tióm. I. Planer. Lwów 1895. Cz. II str. 32.

------------------------------------

grzechów z powodu pięciu końców brody! Akuszerka

też może być chrześcijanka w razie koniecznej potrzeby,

ale tylko w obecności kilku żydówek. Zresztą akum

czy goj nie jest tak straszny i krwiożerczy, jak go

talmud przedstawia. Dla tego żyd, przyciśnięty potrzebą,

idzie do tego goja, szuka u niego pomocy,

mimo, źe w duszy czuje ku niemu odrazę.

Dotychczas była mowa o obowiązku unikania

chrześcijan. Oczywiście nam chrześcijanom nie jest

przyjemnie podobne zakazy czytać lub słyszeć, szczególnie,

jeżeli one są w tak niedorzeczny sposób usprawiedliwiane.

Ale te zakazy talmudu nie są dla nas

zbyt straszne i niebezpieczne. Raz dlatego, źe w gruncie

oneby nam ogromną korzyść przyniosły, gdyby

wszyscy żydzi je ściśle zachowywali. Uniknęlibyśmy

tych wszystkich strat, jakie nam styczność ze żydami

przynosi. Powtóre, my chrześcijanie mamy w prawie

kościelnem podobne przepisy odnośnie do żydów.

Chociaż nasze przepisy brzmią znacznie łagodniej

i nie są oparte na takich nieludzkich przypuszczeniach,

ale ostatecznie streszczają się w tem, źe chrześcijanin

powinien też unikać żydów, szczególnie służby u żydów,

żydowskich lekarzy, nauczycieli, akuszerek, łaźni

itp. Nasze prawo kościelne wychodzi z tego zapatrywania,

że choć żyd jest człowiekiem, ale stoi znacznie

niżej od chrześcijanina pod względem moralności

i wstydliwości; może więc chrześcijanina zepsuć lub

o stratę doczesną przyprawić. Wolno więc i żydom

oddzielać się od chrześcijan nietylko drutami na wysokich

kijach, jak to już czynią po galicyjskich miasteczkach,

ale nawet i chińskim murem. Wolno im na—

wet opuśció nasz k ra j, w którym tyle „cierpią niewinnie“

i wynieść się do Palestyny. Zaręczamy, że

gdyby nawet tłumnie uciekali od nas, jak niegdyś

z Egiptu, nie będziemy naśladować Faraona i nie

puścimy się za nimi w pogoń.

Lecz talmud nie poprzestaje na wzywaniu żydów

do unikania chrześcijan, talmud wkłada na żydów

obowiązki nierównie gorsze, bo zabrania im chrześcijan

wspierać, owszem nai(azaje szl(odzić chrześcijanom,

a nawet ich zabijać. W tem tkwi największa

różnica między moralnością żydów a chrześcijan, to

jest jądro kwestyi żydowskiej, to są najsmutniejsze,

najczarniejsze karty talmudu. Doprawdy, wierzyć się

nie chce, aby coś podobnego mogło istnieć na świecie

i żeby chrześcijanie tak byli obojętni na ten straszny

los, jaki im grozi ze strony żydów, mianowicie

w Polsce, a szczególnie w Gralicyi. Chrześcijanie,

otwórzcie oczy! Polacy przebudźcie się, bo ten rozbiór

Polski, jakiego żydzi na was dokonają, będzie

okropniejszy i sromotniejszy od wszystkich innych!

Oczywiście tego rodzaju zarzutów nie można

czynić żydom gołosłownie, ale trzeba dokładnie przytoczyć

, co i gdzie talmud w tym kierunku żydom

przykazuje. Szukajmy a znajdziemy.

Żydzi uważając się za trzymanych w niewoli

chrześcijańskiej, marzą o tem, żeby się z niej wydostać.

W tym celu obowiązani są według talmudu zwalczać

to »bezbożne edomickie państwo“, które jest

rozszerzone po całym świecie. Że jednak wprost tego

i zawsze czynić nie mogą, przeto winni przynajmniej

pośrednio do tego dążyć, a więc

 

I. chrześcian nie popierać.

a) Ż y d ow i nie wol n o r a t owa ć chor ego

c h r z e ś c i a n i n a . „Pogan (t. j. nie-źydów) nie można

pielęgnować ani za pieniądze, chyba, że zachodzi

obawa nieprzyjaźni z ich strony ; w tym tylko wypadku

wolno ich darmo ratować, a tembardziej za

pieniądz©^. Także wolno na akumie próbować, czy

lekarstwo jest dobrej.

b) Nawet , g d y c h r z e ś c i a n i n ow i g r o z i

śmi e r ć , ni e p owi n i e n go ż y d r a t owa ć , owszem

powinien usunąć od niego środki ratunkowe ^).

„Gdy kto zobaczy, że heretyk (taki, który odrzuca

Torę) wpadł do dołu, a w tym dole znajduje się drabina,

niech ją szybko wyciągnie i powie, że musi

swego syna sprowadzić z dachu, a potem że ją przyniesie,

lub coś podobnego. Nie powinno się mieć litości

nad nimi, ponieważ napisano „Nie lituj się nad

nimi“ ^). Jeżeli więc kto widzi, że akum ginie lub tonie,

niech go nie ratuje. Jeżeli widzi, że grozi mu śmierć,

niech go nie wybawia od śmierci. Ale nie trzeba go własną

ręką zabijać lub do dołu strącać albo co podobnego

czynić, jeżeli on nie jest z nami na stopie wojennej“ ®).

c) Ż y d n i e p ow i n i e n c h r z e ś c i an i n o- wi

n i e d o b r e g o czyni ć . Ci, którzy chcą akumowi

wyświadczyć coś dobrego, nie zmartwychwstaną po

śmierci ^). Czasem wolno uczynić coś dobrego dla

chrześcianina, ale tylko w tym celu, aby żydzi mieli

z tego korzyść, lub dla spokoju, żeby ukryć niena-

---------------------------------------

*) lore dea 158. 1. ^) Hagah. ®) Por. Hilkoth Akum

X. 2. *) Choschen ham. 425. 5. ») Deut. J . 2.^^ Majm. Hilkoth

AkumX. 1. '^) Sohar i. 25. 5.

---------------------------------------

wiśó. „Biednych gojów powinno się utrzymywać razem

z biednymi żydami dla spokoju„ ^).

d) Ż y d o m ni e w o l n o n aw e t chr z e ś c i an

chwalić . Nie przypisuj mu wdzięku, żeby nie powiedziano

„jak piękny jest ten g o j!“ ^). Także nie

wolno chwalić chrześcian z ich czynów, któreby mogły

ich wsławić. Jeżeli jednak zamierza się przez te pochwały

przysporzyć chwały Panu Bogu, mianowicie, że tenże

stworzył piękne stworzenia, wtedy wolno pochwalić.

Powodem tego zakazu jest wyżej przytoczone

mniemanie talmudu, że tylko żyd jest człowiekiem,

a wszystko inne stoi na równi ze zwierzęciem i tyle

zasługuje na pochwałę, co ładne zwierzę!

e) Żydowi nie godzi się nawe t wymówi ć

i m i e n i a c h r z e ś c i a n lub t a k i c h p r z e dmi o tów,

k t ó r e o d n o s z ą s ię do s ł u ż b y Bo ż e j

c h r z e ś c i a ń s k i e j . Jest wzbronionem wspominać

Akuma ^), napisano bowiem. „Imię cudzych bogów nie

będzie słyszane z ust waszych“ ^). „Jeżeli zaś trzeba

koniecznie wspomnieć ich bożków, to należy zrobić to

szyderczo“. „Trzeba się starać zniszczyć bożków lub

nadawać im szydercze nazwiska“ ®).

Żydzi też boją się strasznie wspominać imiona

chrześcijańskie Pana Boga, Matki Boskiej lub świętych.

W przy toczonej już wprzódy książce do nauki

religii żydowskiej (Nauka religii na podstawie historyi)

jest starannie przemilczane imię Zbawiciela świata,

właśnie w myśl talmudu. Natomiast nie szczędzą żydzi

złośliwych, szyderczych przezwisk wszystkim świę-

----------------------------------------------

*) Hilkotłi Akum Majm 10. 6. Aboda sarah 20 a Toseph.

Hilkoth Akum V. 12. ¦*) Exod. 23. 13. lore dea 146. 15.

-------------------------------------

tościom naszym religijnym, jak o tem już była wzmianka

na początku niniejszej rozprawy. Kto miał nieszczęście

zetknąć się bliżej ze żydami, przekonał się o tem,

jak żydzi naszą mowę polską kaleczą w tym celuj

aby ukuć takie właśnie szydercze wyrazy i niby to

przypadkiem posługują się niemi wobec chrześcian.

Talmud nie poprzestaje na samych tylko pośrednich

zakazach, obliczonych na zgubę chrześcian, ale

też wprost zmierza do tego celu i nakazuje:

II. szkodzić ciirześoianom na majątku.

Goje są według talmudu niewolnikami i zwierzętami

domowemi źydów, dlatego ich życie i majątek

należy do źydów. „Jego życie (goja) jest w twym

ręku, tembardziej jego mienie“, tak brzmi zasada rabińska*).

Żyd może więc według talmudu bezkarnie

pozbawić chrześcian ich mienia na wszelki sposób,

czy to podstępem, czy oszukaństwem i nie można

mu zarzucić, źe popełnia rabunek, ponieważ on tylko

odbiera to, co się mu należy. „Wszystkie majątki

chrześcian są mieniem nie zajętem przez nikogo; kto

pierwszy je zajmuje, ten jest ich panem“ ^). Dlatego

a) n ie t r z e b a p o u c z a ć gojów, k t ó r z y

s ię w i n t e r e s a c h h a n d l owy c h pomyl ą. „Posyła

ktoś służącego, aby odebrał od goja pieniądze.

Goj dał przez omyłkę więcej niż był winien; nadwyżka

należy się posłańcowi. Jeżeli jednak i posłaniec

przez nieuwagę nie spostrzegł tej nadwyżki i oddaje

wszystkie pieniądze, to wszystkie należą się temu,

który go posłał“ ^).

----------------------------------------------

*) Eohling Polemik p. 20. Baba bathra 54 b. ®) Choschen

ham 183. 7.

---------------------------------------------

b) n ie wo l n o o d d a ć z n a l e z i o n e j r z e czy,

j e ż e l i ona n a l e ż y do c h r z e ś c i a n i n a .

„Rzecz zgubioną przez Akuma można zatrzymać,

a kto ją oddaje, przestępuje zakon, gdyż wzmacnia

potęgę grzeszników. Chwali się jednak tego, który

oddaje znalezioną rzecz dla uczczenia przez, to imienia

Boskiego, ażeby za to chwalono Izraelitów i mówiono

o nich, że są uczciwymi ludźmi“ ').

c) wol n o o s z u k a ć chr z e ś c i anina . „Oszukanie

tegoż (goja) jest dozwolone“ Jeżeli kto (żyd)

ma akuma dobrego odbiorcę, to nie wolno według

zwyczaju pewnych miejsc innemu żydowi współzawodniczyć

i z tym samym akumem prowadzić interesa.

W innych miejscach inny jest zwyczaj, ponieważ

wolno innemu żydowi z tym akumem kupczyć, schlebiać

mu, aby mu odebrać pieniądze, gdyż majątek

akumów uważa się za wspólny majątek i należy do

tego, kto go pierwszy weźmie w posiadanie. Niektórzy

jednak zabraniają tego współzawodnictwa ®). Je żeli

(żyd) ma stosunki z akumem i przyjdzie jego

towarzysz i oszuka akuma na miarze, wadze lub liczbie,

to musi zyskiem podzielić się z tamtym żydem ^).

Może też żyd udawać, że jest chrześcijaninem,

aby tem łatwiej chrześcijan oszukać. „Jeżeli (żyd)

może ich (bałwochwalców) wprowadzić w błąd przez

to, że będą go uważać za czciciela gwiazd (akum),

może udawać chrześcijanina“ ®). To też przełożony

żydowskiego seminaryum dla rabinów we Wrocławiu

żyd Jost, przytacza w swem dziele Geschichte des Ju-

----------------------------------------------

*) Choschen ham. 266. 1. ^)Baba kama 113 b. ®) Choschen

ham. 156. 5. Hagah. *) 183. 7. Hagah. ®) lore dea 157. 2. Hagah,

-----------------------------------------------

denthums (Dzieje żydów) II. 444. ze szozególnem zadowoleniem

szereg uczonych żydów, którzy pozornie

chrzest przyjęli, aby pod maską chrześcijańską popierać

tem skuteczniej swych rodaków. Takich pozornych

chrześcian było też dużo niegdyś w Hiszpani; w nowszych

czasach był takim pozornym tylko chrześcijaninem

kanclerz angielski, żyd d’Izraeli, który po przyjęciu

chrztu został w duszy żydem i popierał gorąco żydów.

Tak podaje dziennikźydowskiJPaw/wZ?a (21. kw. 1881).

d) Żydowi wolno brać lichwę od chrześcianina.

Odstępcy (szomed; szomed znaczy ochrzczony), który

przechodzi do bałwochwalstwa, wolno pożyczać na

lichwę*). „Podług Tory, wolno akumowi na lichwę

pożyczać. Lecz niektórzy mędrcy pozwolili tylko tyle,

żeby można z tego wyżyć. Dzisiaj jednak wolno to

czynić na wszelki sposób“ 2). Także w innem miejscu

talmud pisze: „G-oja możesz oszukać i brać od niego

hchwę; gdy jednak twemu „bliźniemu“ co sprzedajesz

lub od niego kupujesz, nie powinieneś oszukiwać twego

brata“ ‘*). Tutaj więc wyraźnie talmud przeciwstawia

żyda chrześcianinowi w ten sposób, że żyda tylko nazywa

bliźnim i bratem względem innych żydów; spotykamy

tę różnicę w talmudzie bardzo często. Widzimy

też codziennie, że większość żydów żyje z lichwy

i nie tylko nie mają sobie tego za grzech, ale nawet

za zasługę wobec Boga. „Od cudzoziemca masz brać

lichwę“, tak brzmi jedno ze 248 przykazań, które rzekomo

miał im nadać Mojżesz i żadnego nie wyl(onują

tak sumiennie jak to właśnie. Żeby zaś żyd zasmako’)

-------------------------------------------

Aboda sarah 54 a. *) lore dea 159. 1. ®) Baba mezia

61. Tos.

----------------------------------------

wał i zaprawił się w lichwie, dozwala talmud pobierać

czasem lichwę i od żyda! ’).

e) Żydowi wolno w sądzie {(łamać i oszul(iwać

w tym celu, żeby chrześcianina potępić. Tylko wtedy

nie wolno żydowi oszukiwać w sądzie, gdyby przypuszczał,

że oszustwo wyjdzie na jaw, bo takie wydobycie

na widok publiczny oszustwa żydowskiego

jest zniewagą imienia Boskiego i straszną zbrodnią!

Gdy jednak goj nie pozna, że żyd łże, może żyd kłamać,

n. p. może powiedzieć do goja: ja to dałem twemu zmarłemu

ojcu, oddaj mi napowrót. Takie kłamstwo nie jest

„zniewagą imienia Boskiego“ według talmudu ®).

f) Żyd może z czystem sumieniem przed sądem złożyć

fałszywą przysięgę, gdy chodzi o zgubę chrześcianina.

Tak zrobił raz słynny Rabbi Akiba. Zażądano od niego

przysięgi, więc przysiągł wargami, ale w sercu zaraz

tę przysięgę unieważnił. Talmud nazywa go za to

„wielkim“ ^). I nie ma się co dziwić! Jeżeli chrześcianin

uchodzi za zwierzę wobec żyda talmudysty to cóż

znaczy dla takiego żyda przysięga wobec chrześcianina?

Zresztą żydzi mają bardzo łatwe sposoby do

uwolnienia się od wszelkich przysiąg i obietnic. Według

zeznania wielu nawróconych żydów, jako to:

Drach’a^), Jana Schmid’a, Brentz’a, są dwa sposoby

unieważniające u żydów wszelką przysięgę. Jeden

zowie się Haffareth nedarim a polega na tem, że żyd

wybiera sobie trzech dowolnych źydów i ci zasiadają

—--------------------------------------------

’) Rohling Talmudjude. *) Baba Kama 113 a. Baba kama

113 b. Tosephot, <)Kallah, 1. b. (p. 18). 6)Drach: Deuxieme

lettres d’un Rabin converti aux israélites ses freres. Paris 1827.

------------------------------------------------

jako trybunał mający taką władzę, jak słowo Boże.

Żyd zeznaje przed tym trybunałem, że przysięgi i

obietnice, jakie uczynił, dręczą go i dla tego je odwołuje;

że są tak liczne, iż nie może ich wszystkich

wymienić, ale niech trybunał tak uważa, jakby one

były wszystkie wyliczone. Poczem trybunał bez żadnego

dalszego protokołu i śledztwa oświadcza, iż

wszystkie te przysięgi i zobowiązania są nieważne.

Każdy żyd urządza sobie taki wygodny sąd prywatnie

przynajmniej raz na rok, zwykle we wrześniu.

Drugi obrzęd oczyszczający żyda z wszelkiej

przysięgi nazywa się Kol nidre i odbywa się publicznie

w bóżnicy w sądny dzień. Zanim śpiewak zacznie

pierwszą modlitwę przypadającą na sądny dzień,

zbiera się trzech żydów i składają trybunał, który

w obliczu całej gminy unieważnia z całą powagą

wszystkie śluby, zobowiązania się i przysięgi obecnych

żydów tak za rok ubiegły jak i następny. Niektórzy

rabini dowodzą, że to unieważnienie ma moc tylko na

następny rok, inni, że odnosi się tylko do tych ślubów

i przysiąg, jakie żyd składa względem siebie samego,

inni znów, że odnosi się do tych przysiąg, które żyd

składa z przymusu lub z pośpiechu i t. p., ale to nic

nie znaczy, zawsze daje to sposobność do wielkich nadużyć

i tłumaczy nam, dlaczego wszelkie interesa z żydami

są dla chrześcian bardzo slizkie i niebezpieczne.

Nie dziwić się więc, że żydzi od wieków byli uważani

za naród wiarołomny i oszukańczy i że Kościół nasz

katolicki tak zresztą łagodny w sądzeniu, nazywa żydów

wprost „wiarołomnymi“ w publicznych modłach,

jakie zanosi za ich nawrócenie w każdy Wielki pią—

tek: Oremus et pro perfidis ludaeis (Módlmy się i za

żydów wiarołomnych)!

Kiedy już mowa o przysiędze żydowskiej trzeba

wspomnieć, że żydzi nie przywiązują też żadnej

wagi do przysięgi chrześcijańskiej. Według talmudu,

nie powinien właściwie żyd mieć żadnych

interesów z chrześcijaninem, bo się może wydarzyć,

że chrześcijanin byłby zniewolony składać żydowi

przysięgę a taka przysięga byłaby nieważną, gdyż

„chrześcijanie przysięgają na bożków“ ’). Nawet gdyby

chrześcijanin przysięgał na „Boga Abrahama, Izaaka

i Jakóba“ żyd mu nie powinien wierzyć, bo chrześcijanin

i wtedy myśli o swym bożku. Lecz gdy chodzi

o uratowanie mienia żydowskiego może żyd przyjąć

chrześcijańską przysięgę, bo chrześcijanie choć

tylko na świętych swoich przysięgają a nie na Boga (!)

to jednak myślą przy tem o Bogu, który stworzył

niebo i ziemię.

I czyż można wobec tego wszystkiego liczyć na

żydowską przysięgę lub zawierać z żydami umowy jakieś

pod przysięgą?

Talmud żydowski w swej nienawiści do chrześcijan

nie cofa się przed najgorszymi środkami i nakazuje

chrześcijan zabijać.

„Kacerzy, zdrajców i odstępców, należy wrzucić

do dołu i nie wyciągać“ ^). Dodawszy do tych trzech

jeszcze ciemięzców, którzy obecnie trzymają żydów

w niewoli, to trzeba mordować cztery rodzaje ludzi:

zdrajców, odstępców, ciemięzców i wszystkich kace-

-----------------------------------

*) Sanhedrin f. 63. ^) Aboda sarah. 26\

---------------------------------------

rzy (chrześcian) nie wyjmując żadnego nawet najlepszego.

 

1. N a jw i ę k s z ymi n i e p r z y j a c i ó łmi żydów

są ci, k t ó r z y o d s ł a n i a j ą t a j n i k i taj -

mudu, a l bo ś c i ą g a j ą na ż y d ó w k a r y pieni

ę żne, choćby niewielkie. Tacy zowią się Moseroth

zdrajcami. O nich pisze talmud: Wolno zabić zdrajcę

i dziś, wszędzie, gdzie się go spotka. Można go zabić

wprzód nim zdradzi. Kiedy powie, że chce komu

zaszkodzić na majątku, lub życiu, już przez to sam

wydał na się wyrok śmierci. Trzeba go jednak przestrzedz,

żeby nie zdradzał, jeżeli odpowie, że zdradzi,

to musi być zabity, a im prędzej go kto zabije,

tem większą będzie miał zasługę *). Jeżeli niema

czasu go przestrzedz, to niekoniecznie. Niektórzy sądzą,

że zdrajcę tylko wtedy można zabić, jeżeli nie

można się go pozbyć przez pozbawienie go jakiego

członka. Jeżeli n. p. można mu wyrwać język albo go

oślepić, to nie wolno go zabijać ^). Jeżeli się wie na

pewno, źe ktoś trzy razy zdradził Izraelitę, albo go

przyprawił o utratę pieniędzy na rzecz akuma, to

trzeba roztropnie przemyśliwać nad tem, żeby go

zgładzić ze ziemi ^). Nawet badanie talmudu żydowskiego

zasługuje na karę śmierci. Rabin Jochanan

mówi: Goj, który bada zakon (żydowski), jest winien

śmierci ^).

2. Żydów, k t ó r z y p r z y j ę l i c h r ż e s t !

t r z e b a z a b i j a ć . Tych Izraelitów, którzy odpadną

---------------------------------------

‘) Choschen ham. 388, 10. =*) Hagah. Ohoschen ham.

388, 15. ¦*) Sarihedrin, 59a.

--------------------------------------------

od religii albo staną się Epikurejczykami, trzeba zabijać

i ścigać aż do piekła, ponieważ trapią Izraela

i odwracają lud od Boga *). Odstępcy, którzy przechodzą

na wiarę Akumów i między nimi się walają,

czcząc gwiazdy i płanety, są podobni do tych, którzy

odstępują, żeby Boga drażnić. Dlatego trzeba ich

wrzucić w dół i nie wyciągać ^).

3. C h r z e ś c i a n t r z e b a z a b i j a ć , bo są

c i e m i ę z c a m i , r e s z t k ami Ama l e k i t ów k t ó r

y c h n a k a z u j e S t a r y Z a k o n wyt ępi ć . „Narody

ziemi są bałwochwalcze, powiedziano o nich, źe

trzeba je zgładzić z ziemi,®). One są z tych, o których

rzeczono: „zgładź pamięć Amaleka“. Resztki

ich znajdują się w czwartej niewoli, mianowicie książęta,

którzy są prawdziwymi Amalekitami. Dlatego

należy przedewszystkiera zabijać książąt (panujących),

bo jak długo oni żyją, nie mogą żydzi spodziewać się

wyzwolenia z czwartej niewoli i daremnie się o to

modlą. „Rzecz pewna, źe nasza niewola dopóty będzie

trwała, dopóki nie będą wytępieni książęta narodów,

którzy służą bożkom“ ^). „Rzekł Jehuda: chodź

i patrz jak się rzecz ma; odkąd ich książętom dano

moc nad Izraelem, wołanie tegoż (modlitwa żydów)

zostaje bez skutku; będzie jednak wysłuchane, jeżeli

zginie panujący, gdyż napisano: Umarł król egipski

i wkrótce odpoczęli synowie Izraela od niewoli: Wołali

i ich wołanie weszło do Boga ^). Najwięcej nie

cierpią żydzi tego państwa, którego punktem środkowym

jest Rzym. Nazywają je królestwem Ezawa,

--------------------------------------

‘) Hilkoth Akum X. 2. *) Jore dea 158, 3. Hagah. ®) Sohar

I. 219b. *) Sohar 1. 216b. ») Sohar II. 19a.

------------------------------------------------

Edomitów, dumnem państwem, bezbożnym Rzymem.

Państwo tureckie nazywają królestwem Izmaela;

o zniszczenie tegoż im nie chodzi, ale zato radziby

zgubić państwo rzymskie na wszelki możliwy sposób,

gdyż sądzą, że ze zniszczeniem Rzymu, związane jest

zbawienie Izraela. Rabin Kimhi pisze wyraźnie :

Cokolwiek prorocy mówią o zburzeniu Edomu, należy

rozumieć o Rzymie, bo gdy Rzym runie, nastąpi wybawienie

Izraela.

4. Ws z y s c y c h r z e ś c i a n i e z a s ł u g u j ą

na śmi e r ć , ni e wy jmu j ą c n a j l e p s z y c h .

„Najlepszy z goimów zasługuje na śmierć ^). To samo

zdanie spotykamy w różnych książkach żydowskich,

chociaż nie zawsze w tych samych słowach. Schulchan

aruk po słowach „nie trzeba zabijać własną ręką tych

akumów, którzy są nie szkodliwi dla żydów, dodaje tę

uwagę: „Ale w czasie wojennym (jeżeli chrześcianin

chce szkodzić żydowi) można go własnoręcznie zabić

według zdania: dobry (najlepszy) między akumami

zasługuje na śmierć“.

5. Ż y d z a b i j a j ą c y c h r z e ś c i a n i n a ni e

g r z e s z y , ale s k ł a d a B o g u p r z y j emn ą

of iarę. Zgładź życie Kliphoth i zabij ich, ponieważ

będziesz przyjemniejszy majestatowi Bożemu, niż ten,

który składa kadzidło“ ^). „Izraelita powinien się starać

wyrwać chwast z winnicy i wytępić go, to. jest

wykorzenić Kliphoth, gdyż nie można żadnej większej

uciechy wyświadczyć Bogu, niech mu będzie chwała,

jak gdy tępimy z tego świata bozbożnych Kliphoth“ ^).

----------------------------------------

’) Buxtorf Lexicon „Rom“. ^) Aboda Sarah 26b. ^) Sepher

Or Izrael 117b. *) tamże f. 180.

------------------------------------------------

P o z b u r z e n i u świ ą t y n i j e r o z o l ims

k i e j n i e m a dl a ź y d ó w p r z y j emn i e j s z e j

o f i a r y , j a k w y t ę p i e n i e c h r z e ś c i a n . „Niemamy

żadnej przyjemniejszej ofiary nad tę, która

polega na uprzątnieniu nieczystej strony“ *).

Ci, którzy chrześcian zabijają, mają obiecane

najwyższe miejsce w niebie. „W piątym pałacu rajskim

znajdują się wszyscy ci, którzy żałowali Syonu

i Izraela oraz wszyscy niszczyciele bałowochwalczych

narodów, a jak purpura jest honorową szatą Boga,

tak wszyscy ci, którzy zabijają resztki bałwochwalczych

narodów, będą nią ozdobieni ^).

Według talmudu nie wolno żydowi przestać

myśleć o wytępieniu gojmów. „Nie powinni zawierać

pokoju z bałwochwalcami, ponieważ napisano: wybijesz

je do szczętu^); lecz mają ich albo odwieść od

ich religii albo zabić ^). G-dzie Izraelici wzmogą się

w siłę, nie wolno im pod grzechem cierpieć wśród

siebie bałwochwalców, choćby który przypadkiem

między nimi mieszkał, albo przechodził z miejsca na

miejsce dla handlu... nie pozwolimy mu nawet przejść

przez kraj“ (tamże X. 7). Każdy żyd jest obowiązany

przyczynić się do wytępienia swych zdradzieckich

nieprzyjaciół, jeżeli nie może inaczej, to przynajmniej

pieniędzmi. Koszta sprzątnienia zdrajcy mają

pokryć wszyscy mieszkańcy miasta, także i ci, którzy

płacą gdzieindziej podatek ®).

Żadne święto, choćby największe, nie przeszkadza

do mordowania chrześcijan ®). Rzekł R. Eleezer: bał-

------------------------------------

Sohar III. 227b. Sohar I. 38b. i 39a. 3) Deut. 7. 2.

*) Hilkoth Akum X. 1. Choscben ham 388. 16. ®)Pesachim 946

-------------------------------------------------

-wochwalcę (Am haarez) można zabić (zadusić) w sądny

dzień, który przybada w szabat (a więc w największe

święto). Rzekli na to dwaj uczniowie rabina: powiedz

raczej „zarznąć“. Na to on odrzekł: bynajmniej, gdyż

przy zarzynaniu trzeba odmawiać zwykłe modlitwy,

przy uduszeniu zaś nie potrzeba żadnej modlitwy.

Że ich trzeba dusić jak bydło, wynika też z tego

zdania: a ich śmierć ma nastąpić przez zatkanie ust,

jak przy bydle, które się zabija bez hałasu i krzyku ‘).

Wytępienie religii chrześcijańskiej jest głównym

celem wszystkich dążeń i przykazań Izraela. Dziwna

rzecz, iż nawet od Messyasza, swojego wybawcy, nie

oczekują żydzi nic innego, tylko że będzie prześladował

wszystkich nieżydów i dręczył najgorszemi plagami.

Dlatego zaliczają przyjście Messyasza do

trzech największych kar, jakie ludzi spotkać mogą^).

Kto przestrzega potrójnego jedzenia w szabat, będzie

uwolniony od trzech kar: od „plag Messyasza“, od

sądu piekielnego i od wojny Goga i Magoga (przeciw

chrześcijanom i Turkom).

Ponieważ żydzi oczekują tylko ziemskiego Messyasza,

który uczyni ich panami świata, przeto niema

się co dziwić, że niektórzy z nich sądzą, iż w dzisiejszych

czasach spełniają się dla nich messyańskie

przepowiednie. Chociaż żydzi stanowią zaledwo 0*3‘'/o

całej ludności ziemskiej, to jednak żyd jest dziś w istocie

wszechwładnym panem w Europie. Żydzi bowiem

są królami kapitału (pieniędzy), książętami handlu,

kierownikami prasy (gazet) i publicznej opinii, a „plagi

*) Sohar II. 119a. ^) Buxtorf. Synag. jud. p. 24. Schabbat

messyańskie“, istniejące w pojęciu żydów, spadły już

dzisiaj na chrześcijan. Talmud jednak oczekuje osobiblstego

przyjścia innego Messyasza, który wyzwoli żydów

z czwartej (rzymskiej) niewoli i założy światowe

królestwo. Wprawdzie niektórzy rabini twierdzą, że

Messyasz nie przyszedł i nie przyjdzie, lecz większość

żydów jeszcze dzisiaj oczekuje Messyasza.

Według Gersona modlą się prawowierni żydzi

trzy razy dziennie, ażeby Messyasz przyszedł. Według

nauki rabinów, ma się narodzić Messyasz w Betleem

z pokolenia Dawida; ponieważ jednak wszystkie rodowody

domu dawidowego zaginęły w 740 lat po Chrystusie,

przeto każdy żyd ma nadzieję, że pochodzi

z rodu Dawida, może się nazywać „królewiczem“ ^)

i może oczekiwać, że z jego potomstwa narodzi się

Messyasz. Rabini rozróżniają też dwojakiego Messyasza:

cierpiącego i zwycięskiego. Pierwszy wyjdzie

z dziesięciu pokoleń, będzie walczył przeciwko Gogo

wi i Magogowi (chrześcijanom i Turkom) i w tej

walce polegnie, a z nim zginie wielu żydów. Kiedy

jednak Gog i Magog rozzuchwali się odniesionem

zwycięstwem, przyjdzie drugi Messyasz zwycięski ze

Rzymu. Na nowo wybuchnie straszna wojna, w której

żydzi zwyciężą. Dla pogrzebania zwłok zabitych

będą potrzebowali żydzi siedmiu lat, a drzewo ze zdobytej

broni wystarczy im do palenia także na lat

siedm. Pogan zostawią tylko na niewolników żydowskich.

Każdy żyd będzie miał 2800 parobków.

O tego mściwego Messyasza błagają ciągle żydzi

w swoich modlitwach, szczególnie wieczorem przed

Paschą temi słowy: „Wylej Twój gniew na pogany,

którzy Cię nie znają i na królestwa, które Twego

imienia nie wzywają; albowiem pożarli Jakóba i spustoszyli

jego miejsce“ ‘). Wylej na nie gniew Twój

i zapalczywośó gniewu Twego niech je ogarnie ^).

Gonić je będziesz w zapalczywości, a skruszysz je

pod niebem, Panie! Jak długo będzie Twoja siła

zatrzymana i Twoja ozdoba w ręku ciemięzcy? O Boże,

wzbudź Twoją moc i Twój gniew przeciw naszym nieprzyjaciołom,

niech zginie ich potęga i niech będą zawstydzeni.

Niech będzie odjęta odrzuconym wszelka nadzieja,

niech zginąw okamgnieniu wszyscy kacerzeiniech

będą wytępieni wszyscy nieprzyjaciele Twego ludu; królestwo

pychy niech zostanie starte, złamane i zburzone;

wszyscy powinni być podbici szybko za dni naszych!

Tymczasem Kościół katolicki tak się modli równocześnie

za rozproszonych źydów: Módlmy się i za

wiarołomnych żydów, ażeby Pan zdjął zasłonę z ich

oczu i żeby oni także poznali Jezusa Chrystusa, Pana

naszego. Wszechmogący, wielki Boże, który od Swego

miłosierdzia nie odrzucasz żydowskiego wiarołomstwa,

wysłuchaj naszych próśb, które do Ciebie zanosimy

z powodu zaślepienia tego narodu, ażeby i oni, poznawszy

światło Twojej prawdy, którem jest Chrystus,

byli wybawieni ze swej ciemnoty przez tego Jezusa

Chrystusa, Syna Twego jednorodzonego, Pana naszego,

który z Tobą żyje i z Duchem Świętym równy w Bóstwie

żyje i króluje na wieki. Amen^).

‘) Ps. 79. 6 i 7. *) Ps. 69. 25. 3) Tren. Jer. 3. 66. *) Missale

romanum Parasceve.

 

V. Morderstwa rytualne.

 

Zatrzymaliśmy się dłużej nad talmudem żydowskim,

bo on jest jakby zwierciadłem, w którem się

odbija cała natura źydów dzisiejszych. Talmud nam

tłómaczy, dlaczego żydzi są takimi niebezpiecznymi

i nieubłaganymi dla chrześcian. Ktoś napisał, że żydzi

są lepszymi, niż ich talmud; być może, lecz tylko

dlatego, źe jeszcze nie są zupełnymi panami kraju

i zawsze jeszcze trochę się boją. Ale dziś stają się

coraz zuchwalsi. Już ośmielają się bezcześcić nasze

kościoły, jak np. Kościół św. Krzyża w Krakowie

w r. 1897; już zaczepiają i najeżdżają procesye katolickie

nawet w czasie uroczystości Bożego Ciała, jak

to się niedawno zdarzyło w kilku miejscach, np. we

Wiśniczu, Mielcu, Straconce. Pójdźmy teraz dalej

w ten las żydowskich zwyczajów i brudów i przypatrzmy

się mo r d e r s twom r y t u a l n ym. Tak

się nazywają morderstwa, które żydzi popełniają na

dzieciach chrześciańskich w celach rytualnych czyli

obrzędowych zwykle na Wielkanoc.

Że takie morderstwa odpowiadają duchowi talmudu,

temu nikt nie zaprzeczy, kto z przytoczonych

właśnie zdań poznał, jaką nienawiścią zieje talmud

względem chrześcian. Czy jednak talmud nakazuje

wyraźnie takie morderstwa rytualne, o to się sprzeczają

różni znawcy talmudu. Jedni twierdzą, że tak,

drudzy, że nie.' Mniejsza o to; to pewna, źe takie

morderstwa rytualne często się zdarzały. Szczegolüie

od jedenastego wieku po Chrystusie Panu spotykamy

w historyi różnych krajów takie straszne wypadki.

 

Ks. dr. Józef Deckert, proboszcz w Wiedniu, przytacza

w znanej nam już książce „Chrześcianin w talmudzie

?ydowslcim^ takich morderstw przeszło sto,

między rokiem 1071 a 1891 dokonanych. Cztery takie

morderstwa spełnione w Tyrolu opisał ten sam

autor bardzo dokładnie i źródłowo w osobnej książce,

która wyszła pod tytułem: Czworo dzieci tyrolskich,

ofiara żydowskiej zaciekłości, Wiedeń 1893 ^). Przytoczymy

o każdem z tych dzieci krótką wiadomość.

Pierwszym jest sw. Szymon Męczennik z Trydentu

w Tyrolu, zamordowany w roku 1475. Kościół

katolicki zaliczył go w poczet świętych, umieścił

o nim stosowne modlitwy we mszale i brewiarzu kapłańskim

i tam właśnie znajdujemy krótki życiorys

jego tej treści: Szymon urodzony w Trydencie z pobożnych

rodziców, mając niespełna 29 miesięcy życia,

został skradziony z przed domu swego ojca przez

żyda Tobiasza, który był przez innych żydów przekupiony.

Ci żydzi uchwalili przed nachodzącemi świętami

Wielkanocnymi zabić dziecko chrześciańskie, aby

krew tegoż wpuścić do macy wielkanocnej, uważając

to za rzecz miłą Bogu. Porwane dziecko zaniesiono

naprzód do domu Szmula, gdzie dużo żydów było zebranych,

potem w nocy do bóżnicy. Tam zdjęli

z niego suknie, szyję okręcili mu lnianą szmatą, żeby

nie krzyczał i rozkrzyżowawszy mu ręce, zaczęli znęcać

się nad jego ciałem niewinnem jak głodne wilki

 

*) Das Christenthum im Talmud der Juden von I. B.

Pranaitis. Wien 1894 Vier Tiroler Kinder, Opfer des chassidischen

Fanatismus. Wien 1893.

 

z niesłychaną wściekłością. Jeden odciął mu nożem,

który dotyczas nosi na sobie ślady krwi, pewną część

ciała, drugi obcęgami wyrwał mu kawałek mięsa

z wargi, inny, niemniej okrutny, szarpnął go obcęgami

za łydkę. Tymczasem chwytają tryskającą z ran

krew w podstawioną miednicę dla swych przebrzydłych

celów. Ten, co okręcił dziecku szyję lnianą

chustką, popuszczał jej, albo ją ściągał, żeby dziecko

się wcześniej nie zadusiło, a jednak żeby nie mogło

głośno krzyczeć. Nienasyceni takiem morderstwem,

kłuli wszyscy na wyścigi ze wszystkich stron na wpół

umarłe członki igłami i wołali, że czynią to na hańbę

Jezusowi, którego chrześcianie czczą jak Boga, chcąc

tym sposobem tak się pastwić nad chłopcem, jak się

ich ojcowie pastwili nad Jezusem. Cieszyły się nieludzkie

bestye widokiem z całego ciała tryskającej

krwi i chcieli nią być pokropieni — okropne pokropienie

— aż ofiara wśród krwawych katów oddała

Bogu ducha 23 marca 1476 roku.

Gdy jednak bezbożnicy zmiarkowali, że na nich

pada podejrzenie z powodu gwałtownych skarg ludności,

ubrali ze strachu zwłoki dziecka w jego suknie

i wrzucili je do wody, obok domu płynącej. Potem

donieśli biskupowi Janowi, że woda niosła trupa,

który się u nich na kracie zatrzymał. Posłano tam

starostę, który oglądnąwszy ciało umarłego, nie psujące

się wcale, mimo, iż trzy dni już leżało (było to

w Poniedziałek Wielkanocny), domyślając się, że żydzi

tę zbrodnię popełnili, kazał ich wtrącić do więzienia,

a kiedy w czasie surowego śledztwa przyznali

się, wymierzył im sprawiedliwą karę. Publicznym wy-

rokiem wzbroniono bezbożnemu plemieniu pobytu

w mieście i w okręgu trydenckim. Zwłoki niewinnego

dziecka przeniesiono przy ogromnym napływie

ludu do kościoła św. Piotra i tam je pochowano. Nietylko

Trydenczycy, ale i obcy oddawali tymże wielką

cześć, gdyż Pan Bóg wsławił je cudami.

Drugiem dzieckiem tyrolskiem podobnie zamordowanem

przez żydów była błogosławiona Urszula Pock

z Lienc. Ks. Jakób Schmidt T. J. w swoim dziele

Chwała uJcsiążąconego Hrabstwa Tyrolu *) taką umieszcza

wzmiankę o tym wypadku: „Błogosławiona Urszula

z Lienc, dzieweczka zamordowana przez żydów. Nie

ma prawie takiego kraju, a nawet okolicy, w którejby

żydowskie okrucieństwo nie umoczyło rąk we krwi

niewinnych dzieci chrześcijańskich. W piętnastym

wieku oglądał boleśnie Tyrol w trzech miejscowościach

takie morderstwa, popełniane na małych ochrzczonych

niewiniątkach. Jedno nastąpiło w roku 1442

w mieście Lienc, położonem na samej granicy Tyrolu

i Karyntyi. Tam żydzi zabrali do domu dzieweczkę

chrześcijańską, imieniem Urszulę, którą w nieludzkiej

nienawiści przeciwko chrześcijaństwu w straszliwy

sposób pozbawili życia. Po tym dzikim uczynku zostali

wszyscy żydzi z tego miejsca na wieczne czasy

wypędzeni. Ciało błogosławionego dziecka pogrzebano

na cmentarzu w Lienc, gdzie dotychczas spoczywa“.

Trzeciem dzieckiem zamordowanem w Tyrolu

przez żydów był błog. Męczennik Andrzej z Rinn, patron

dyecezyi Brixen. Kościół po najściślejszem zbadaniu

 

') Ehrenglanz der gefürsteten Graffschaft Tirol. 2 H. S. 141

 

sprawy policzył go też w poczet świętych. W dyecezyi

Brikseńskiej obchodzi się jego pamiątkę 12 lipca,

ma osobną Mszę św. i oficyum w pacierzach kapłańskich,

gdzie też mieści się jego życiorys, który tu dosłownie

w tłómaczeniu się przytacza:

Błogosławiony Andrzej, urodzony z pobożnych

rodziców w pobliżu wioski Rinn, w dyecezyi Brikseńskiej,

zaraz w początkach życia swego utracił ojba.

Miał niespełna trzy lata, gdy został przez żydów zamordowany

z nienawiści do Chrystusa Pana. Kilku

żydów, korzystając z nieobecności matki porwało

chłopca i uprowadziło go do lasu, gdzie w dogodnem

miejscu postanowili krwią chłopca nasycić swoją wrodzoną

złość przeciw Chrystusowi. Przybywszy tedy

na odległe miejsce leśne, nożami ranili na wyścigi

chłopca położonego na kamieniu. W ten sposób

okryty ranami pospieszył tenże po wieniec nagrody

do nieba w r. 1462. Martwe zwłoki zawiesili krwawi

oprawcy na drzewie. Stąd je zabrano i pochowano

wśród wielkiego napływu ludu w kościele św. Andrzeja

apostoła. Niezadługo podniesiono jego święte kości,

a pamięć jego męczeństwa zaczęto obchodzić

błagalną procesyą do owego kamienia, gdzie dokonało

się męczeństwo. Powszechna a nieprzerwana cześć

od czasu jak pamięć ludzka sięga, wzrastała z dnia

na dzień nietylko między mieszkańcami miejscowości

Rinn, ale i u pogranicznych, którzy do kościoła męczennika

zewsząd się schodzą i za otrzymane przezeń

łaski dziękują. To nakłoniło Ojca św. Benedykta XIV.,

że potwierdził osobną dla tego błogosławionego Mszę

św. i oficyum.

 

Wreszcie czwartym męczennikiem tyrolskim zamordowanym

przez żydów jest błogosławiony Franciszek

Locherer z Montiggl. W starożytnym kościele

parafialnym św. Pawła w Eppan w Tyrolu znajduje

się po prawej stronie presbiteryum mały grobowiec

noszący następujący napis: Miejsce pochowania niewinnego

chłopczyka, Franciszka Locherer, którego

znaleziono zabitego w podobny sposób jak Szymona

z Trydentu dnia 9 sierpnia 1744 roku w lesie, należącym

do Montiggl. „Domólcie działeczlcom przychodzić

do mnie, ponieważ ich je st hrólestwo niehieshie“ *).

Zaś na murze kościelnym z lewej strony niedaleko

od grobowca widać tablicę pamiątkową z takim

napisem: „W roku 1744 B sierpnia zginął sławetnym

małżonkom Józefowi Locgerer i Annie Aberhämin

w Montiggl synek, liczący 8 lat 7 miesięcy i 25 dni.

Przez 3 dni szukali go napróżno; dopiero po gorącem

wezwaniu pomocy Matki Boskiej, świętego Franciszka

i świętego Antoniego znaleziono go na czwarty

dzień, w sobotę, zamordowanego ręką żydowską. Pastuszek,

który ojcu pomógł odszukać dziecko, słyszał

poprzedzającego dnia krzyk dziecka, któremu przebito

szyję, ciało zaś związano i tak strasznie pokaleczono,

że wydawało się jedną raną. To dziecko, pozbawione

ludzkiej pomocy, nie będzie opuszczone

w niebie, ale otrzyma koronę męczeńską i zostanie

przyjęte do grona aniołów. Na wieczną pamiątkę

kładzie się tę tablicę w kościele świętego Pawła,

1) Łuk. 18. 16.

gdzie to dziecko spoczywa. Odnowiono 23 lipca

1855 roku“.

Oto są krótkie wiadomości o sławnych dzieciach

tyrolskich, zamordowanych przez źydów. Tyrol zyskał

bardzo wiele na tych morderstwach, bo nietylko otrzymał

przez to nowych patronów w niebie, ale nadto pozbył się

źydów, których jako morderców z kraju wypędzono.

Dzięki tym właśnie strasznym wypadkom jest

dzisiaj Tyrol tą błogosławioną prowincyą państwa

austryackiego, w której źydów bardzo mało *). Kraj

zato piękny, szczerze katolicki, lud trzeźwy i zamożny.

Nie będziemy przytaczali więcej szczegółowych

opisów podobnych morderstw w innych krajach; dość

stwierdzić po krótce, że i u nas w Polsce podobne

wypadki się zdarzały. Wymienimy kilka głośniejszych.

W roku 1407 zamordowali żydzi chłopczyka chrześciańskiego

w Krakowie; lud wymierzył im sam sprawiedliwość

i wypędził żydów ^). W roku 1547 zginął

podobnie chłopczyk Michaś w Eawie w Wielkopolsce ^).

W roku 1569 zamordował w Witowie żyd Jakób

Leizik dwuletniego chłopca Jasia z Piotrkowa W roku

1574 zginęła podobnie w miasteczku Punia na Litwie

siedmioletnia Elżbietka Tworowska z ręki żyda Joachima

Smerlowicza, który zebrał jej krew do naczynia

w celach rytualnych; ciało jej leży w Wilnie

w kościele św. Krzyża ®). W roku 1592 siedmioletni

Szymon z Wilna; na jego ciele znaleziono 170 ran!

Najmniej żydów przypada na Krainę. Bolland. II

Kwiecień. Tamże 839. *) Tamże. Ks. P. Skarga. Żywoty

świętych 30. marca. ®) Const. Pawlikowski. Der Talmud in

der Theorie und Praxis, Regensburg 1866. S. 261.

 

W roku 1B98 czteroletni Albert Pietrzynin z Świeźanowa

^). W roku 1690 sześcioletni chłopiec Gabryel

z Grodna; jego zwłoki spoczywają w klasztorze przy

Słucku^). W roku 1753 półtrzecialetni Stefan z Kijowa

®). W roku 1817 Maryanna Adamowicz we

Wilnie ^).

Świątobliwy ksiądz Piotr Skarga, największy kaznodzieja

i prorok narodu polskiego (f 1612), opisawszy

w Żywotach swoich pod dniem 80 marca dwa

takie morderstwa (błog. Szymona z Trydentu i Elźbietki

Tworowskiej) taką dodaje od siebie uwagę:

„Takie jest pożytek tych nieszczęsnych żydów,

okrom wielu innych szkód, które Kościołowi i Rzeczypospolitej

z jadu wrodzonego ku chrześcianom czynią.

Ich rabinowie wykład Pisma św. starego zakonu

psują, wszyscy wielekroó na dzień Imię Pana naszego

srodze i haniebnie bluźnią, heretykom zbroi na Kościół

(wiele z nimi artykułów trzymając) dodają. Czarnoksięstwa

uczą, lichwę w chrześciany wmawiają, panów

(rozmaite im zyski na arędach, mytach, karczmach,

gorzałkach obiecując), okrucieństwa i ucisków nad

poddanymi uczą, stan kupiecki psują, czeladź chrześciańską

chowając od Chrystusa ją odwodzą, a gdy

na mytach siedząc chrześciany uciskają, wielka się

dzieje Imieniowi Chrystusowemu zelżywośó, iż się

wierni tym bluźniercom Pana swego kłaniać muszą.

Nie myślim o tem, aby byli wygnani, albo żeby się

do wiary św. nawrócili“.

') Const. Pawlikowski. Der Talmud in der Theorie und

Praxis, Regensburg 1866, S. 262. ^) Akta magistrackie w Zabłudowie.

®) Pawlikowski 1. c. str. 269. ¦*) Tamże str. 280.

 

O Skargo złotousty, złote są i prawdziwe twoje

słowa i dzisiaj jeszcze po trzystu latach!

Wiarę naszego ludu w morderstwa rytualne

uwiecznił także Adam Mickiewicz w Panu Tadeuszu *)

w następujących słowach:

„Zosia krzyczała Sędzię objąwszy rękami

Jako dziecko od ?ydów klóte igiełkami!'^

Żydzi pewnie za to nie będą wdzięczni Mickiewiczowi.

Zresztą patrząc na nasz nieszczęśliwy naród,

szczególnie na naszą Galicyę, widzimy, że żydzi są

zdolni nietylko do morderstw rytualnych, ale do zupełnego

wyniszczenia i wyludnienia naszego kraju.

Któż wyparł setki tysięcy naszych mieszczan z miast

i miasteczek? Kto posłał tysiące naszych emigrantów

na drugą półkulę? Kto sprzedawał i sprzedaje setki

niewinnych dziewcząt w ręce handlarzy lub wprost do

domów zepsucia? A ileż to moralnej trucizny, ile niewiary,

ile bezwstydu wsączyli już żydzi w nasz naród

nieszczęśliwy? To też nie bez przyczyny napisał o żydach

ks. Karol Antoniewicz T. J., ten apostolski mąż,

prawdziwy miłośnik i znawca naszego ludu: „Jak te

brudne pająki, gdziekolwiek pełzają, wszędzie ślady

po sobie zostawiają, tak i to żydowstwo napiętnowało

zepsuciem cały kraj nasz i biedny lud z pod ich piekielnego

jarzma wyłamać się nie może“ *).

 

VI. Lichwa żydowska.

 

Żydzi mają prócz grzechu pierworodnego drugi

jeszcze grzech dziedziczny, to jest lichwę. Od czasu

 

*) Rysy z ly c ia śp. Ks. Karola Antoniewicza, Poznań 1889'

2) Pan Tadeusz ks. VIII w. 668—670.

 

jak poszli w rozsypkę między wszystkie narody, okazują

nieprzezwyciężony wstręt do wszelkiej cięższej

pracy, chcą żyć cudzym kosztem, uważają się za

„królewiczów“, którym nie przystoi pracować,

który pracuje, przestępuje prawo Boskie!“ Tak głosi

talmud *). To też aż zgroza patrzeć na próżniactwo

tego narodu. Podczas gdy u nas czy na wsi, czy

w mieście, pracują ludzie od świtu do nocy, to żyd

z małymi wyjątkami próżnuje po całych dniach, co

najlepiej widać w mniejszych miastach gahcyjskich,

tych prawdziwych gniazdach żydowskich. Z czegóż

więc żyje to liczne żydostwo? Z czego się tak bogaci

i panoszy? Oto zazwyczaj z szacherki i z lichwy.

Jeszcze św. Tomasz z Akwinu, ten największy chrześcijański

filozof i teolog wieków średnich, na pytanie

czy wolno brać podatki od źydów, napisał do księżniczki

Brabancyi te słowa: „Zda j e mi się, że

ż y d z i wa s z e j z i emi ni c ni e p o s i a d a j ą

p r ó c z t e g o , co n a b y l i p r z e z ł o t r o s two

l i c hwi a r s k i e , d l a t e g o s ł u s z n i e p y t a c i e ,

c z y l i wam wo ln o co od n i c h b r a ć , p o n i e wa

ż t a k n a b y t e d o b r a p owi n n y b y ć pok

r z yw d z o n ym o d d a n e “ 2) Ozyliż nie dałoby się

to zastosować do wielu żydów dzisiejszych i czy nie

należałoby i dzisiaj wąchać pieniędzy, które się bierze

od żyda?

"W średnich wiekach była lichwa przywilejem

źydów. Chrześcijanom brać lichwę zabraniały ustawy

kościelne i państwowe, bo pieniądz był wówczas tylko

 

Berachoth f. 15. Opusculum XXI.

 

środkiem do życia, a nie towarem, jak dziś; żydom

wolno było trudnić się pożyczaniem pieniędzy na

lichwę i wysysali też lud chrześcijański w straszliwy

sposób. Także długie czasy handlowali oni niewolnikami

chrześciańskimi jak bydłem. Jeszcze żona króla

Władysława Hermana wykupuje z rąk żydowskich

wielu chrześcian.

Wszystkie prześladowania żydów w średnich

wiekach, przepędzanie ich z jednego kraju do drugiego,

trzeba przypisać głównie temu lichwiarskiemu

rzemiosłu, jakie żydzi wszędzie praktykowali. Kiedy

później handel się rozszerzył po świecie i pieniądz

przybrał jeszcze większe znaczenie i obrót, znowu

żydostwo stara się ten handel opanować i pieniądze

pod siebie zagarnąć. Małe żydy pozostały szachrajami,

duże żydy wyszły na bankierów, ale jedni i drudzy

ciągnęli lichwę i wyzyskiwali strasznie pracę innych.

Gdy nareszcie w najnowszych czasach rozwinął się

wielki przemysł i nastały fabryki, gdy przez „wolność“

przemysłu, „wolność konkurencyi“, zniesiono

ostatnie zapory samolubstwa, wtedy gospodarka żydowska

zaczęła się w najlepsze i słabszy pieniężnie

musiał się zdać na łaskę bogacza-żyda. Pieniądze

chrześcijańskie poczęły gwałtownie tonąć w kieszeniach

żydowskich. Niemcy pierwsi spostrzegli się na tem;

wyrachowali oni, że cały majątek narodowy niemiecki

wynosi do 450 miliardów marek, tj. koło 230 miliardów

reńskich, a z tego więcej niż połowa bo Ys części

znajduje się w rękach żydowskich, choć żydów

1) Kronika Galla.

 

w Niemczecli jest mało, bo zaledwie jeden na sto.

To też Niemcy wzięli się ostro do żydów i zaczynają

z nimi robić porządek. Oóżby dopiero u nas w Polsce

można o lichwie żydowskiej powiedzieć? Gdzie się

podział nasz majątek narodowy? Że my jeszcze dychamy,

to prawdziwy cud Boski, bo naród nasz zdany

jest obecnie, szczególnie w Galicyi, na łaskę i niełaskę

żydów. Istnieją wprawdzie różne piękne ustawy, które

żydów mogłyby poskromić, naprzykład ustawa przeciw

lichwie, przeciw przekupstwu, przeciw pijaństwu,

ale istnieją na papierze. E-az po raz przy różnych

procesach wychodzi na jaw, źe lichwa kwitnie jeszcze

u nas w najlepsze, źe istnieją tajne banki zastawnicze

żydowskie (szczególnie na Kazimierzu krakowskim), ale

ktoby brał tak ostro te rzeczy? Żydzi znajdują

zawsze jeszcze ciągle u nas obrońców, znajdują ich

dzisiaj szczególnie między socyalistami, którzy piorunują

na wszystkich, tylko żydom dają spokój. Oczywiście

swój swego broni!

Przypomina się zabawne zdarzenie z czasów cesarza

Józefa II. Już wówczas zaczynało być źle z żydami.

Groziło im wypędzenie z kraju lub przynajmniej

bardzo ostre wyjątkowe prawa. Chodziło głównie

o ministra Kaunitza, który zdawał się być najniebezpieczniejszy

dla żydów. Cóż czynią żydzi? Oto

udało się im przekupić lokaja ministra Kaunitza za

20 tysięcy cwancygierów. Lokaj za to wyprosił im

u swego pana tyle, że będą mogli do niego dwa

słowa powiedzieć, bo tylko tego żydzi żądali. Kiedy

ich wpuszczono do Kaunitza, położyli przed nim

ogromną tacę pełną dukatów i powiedzieli te dwa

słowa: Nimm schweig’ (weź, milcz). Kaunitz wziął dukaty

i gdy na posiedzeniu ministrów była mowa

o żydach, miczał. Inni zaś ministrowie bardzo dużo

mówili w obronie źydów. „Czemu pan Kaunitz nic

się nie odzywa?“ zapytał cesarz. Na to Kaunitz pokazał

otrzymane dukaty i rzekł: „Tyle mnie dali

żydzi, żebym milczał, ileż dopiero musieli dostać moi

koledzy ministrowie, za to, że tak dużo mówią w obronie

źydów!“

To samo powtarza się dzisiaj. Jednych przekupują

żydzi żeby milczeli, innych, żeby za żydami pisali

lub gadali. Ci drudzy oczywiście muszą brać od źydów

daleko większe łapówki. Świeżo we Francyi mamy

tego przykład. Kiedy żyda kapitana Dreifusa wsadzono

do kryminału za zdradę stanu, przekupili żydzi wielu

F)'ancuzów, zażądali nowego procesu, by zdrajcę uwolnił

. Między innymi dał się przekupić Zola autor wielu

niemoralnych książek, który stanął też w obronie

źydów. Ale to właśnie pogorszyło sprawę źydów we

Francyi i wywołało straszne przeciw nim rozruchy

w Algierze i we Francyi. U nas głównymi obrońcami

źydów są socyaliści. Świat da się oszukiwać i mimo

to wierzy niejeden socyalistom, że oni pragną dobra

ludu. „Ja ta tylko to chwalę socyalistom, co oni chcą

dobrego dla ludu“, powiedział mi jeden chłop z pod

Krakowa. Ale właśnie pytanie, czy socyały chcą dobra

ludu? Co oni dotąd dobrego dla ludu zrobili?

Oni pragną dobra, ale swojego, pragną dobra ludu,

ale żydowskiego! Gdyby istotnie pragnęli dobra naszego

ludu, toby przedewszystkiem wygadywali na

źydów, źe nic prawie nie robią, a pieniądze gromahttp://

rcin.org.pl

dzą. Są prawda inne też przyczyny biedy naszego

ludu, ale główną plagą naszych wsi i miast polskich

są żydzi.

 

VII. Żydowska służba wojskowa.

 

Jednym z najcięższych podatków, jakie ludność

płaci rządowi, jest podatek krwi, czyU powszechna

służba wojskowa. Ludność męzka najdorodniejsza,

w najpiękniejszym wieku życia, musi na lat kilka

oderwać, się od zwykłych zajęć, musi się wstrzymać

od związków małżeńskich, żeby dźwigać karabin i wyćwiczyć

się w obrotach wojskowych. Ile z tego szkody,

ile strat materyalnych i moralnych płynie dla

jednostek i rodzin całych, trudno obliczyć. Nie tylko

traci przez to żołnierz, który mógłby tymczasem zarobić

na utrzymanie własne lub rodziny, ale nadto

traci przez to wiele cały kraj, który na utrzymanie

wojska ogromne łoży podatki. Ale trudno, dopóki

ludzie i rządy nie nawrócą się do Boga i nie zaczną

się kierować bojaźnią Bożą, muszą być armie dla pilnowania

porządku, dla bezpieczeństwa zdrowia i życia

obywateli. Oświata sama tu nie pomoże. Dziś coraz

więcej oświaty, a jednak coraz więcej trzeba wojska,

bo wielu ludzi bez czci i wiary, choć mają oświatę,

nie różnią się pod względem obyczajów od dzikich

zwierząt i gdyby nie widzieli nad sobą bagnetów,

rzuciliby się na drugich, żeby kraść i mordować, jak

to widzimy na socyalistach!

Cóż jednak czynią żydzi w obec obowiązku powszechnej

służby wojskowej? Oto usuwają się od

niego i przez to zwalają większy jeszcze ciężar na

ludność chrześcijańską. Zaraz po wejściu w życie

ustawy o powszechnej służbie wojskowej w r. 1868,

zaczęły napływać do Sejmu galicyjskiego skargi, że

żydzi omijają tę ustawę. Sejm domagał się od rządu

ściślejszej nad tem kontroli, ale napróżno. Upominał

się o to samo na sesyi sejmowej w roku 1878. poseł

Franciszek Jasiński. Wydział krajowy ówczesny zajął

się sprawdzeniem tych nadużyć żydowskich i przekonał

się, że one się dzieją, ale zostało wszystko po

staremu. Dlaczego? — a głównie dlatego, że żydzi

fałszują swoje metryki, układają niedokładne listy

popisowych, wreszcie przy samym asenterunku dopuszczają

się różnych oszustw, np. przenoszą się do

innych gmin pod zmienionem nazwiskiem, podstawiają

za siebie innych niezdatnych do wojska lub przekupują

komisye. Niema zaś nikogo, ktoby ich ściśle

kontrolował, ktoby karał surowo ich nadużycia. Metryki

żydowskie prowadzi żyd, nie posiadający wyższego

wykształcenia, ani wyższego poczucia obowiązku;

co mu szkodzi, źe zamiast urodzonego i obrzezanego

Mośka Kleinmsna zapisze Małkę Kleinman?

Przecie Małki Kleinman nie będzie nikt powoływał

do wojska — a Mosiek będzie i tak Mośkiem.

W ten tylko sposób można wytłumaczyć sobie,

dlaczego stosunkowo tak maio żydów służy w wojsku

(mianowicie jako szeregowcy, bo na oficerów, szczególnie

lekarzy wojskowych, bardzo dużo się pcha źydów).

Jeszcze w roku 1881 wykazywał w Sejmie poseł

Teofil Merunowicz, źe w wojsku austryackiem

znajdujemy Polaków 76 z każdego tysiąca ludności,

Rusinów 90 na tysiąc ludności, a źydów tylko 19 na

tysiąc! Roczny pobór w Galicyi wynosił (w r. 1881)

14.763 ludzi, żydzi powinni byli dostarczyć w stosunku

do ludności 1.600 ludzi, a dali tylko 800, t. j.

połowę. Żydów powinno było służyć w armii w Galicyi

14.000, a służyło nie całe 7.000! Ponieważ zaś

liczba rekrutów musi być osiągnięta, i jak nie stanie

jeden, to staje za niego drugi, więc z tego wynika,

że ludność chrześcijańska dostarczyła wtedy do wojska

o 7.000 więcej swych synów w zastępstwie żydów,

którzy się od tego obowiązku usunęli.

Tak było w r, 1881. Czy się potem zmieniło co

na lepsze? Czy dzisiaj chętniej żydzi garną się do

wojska? Wątpię. Sposób prowadzenia metryk żydowskich,

sposób układania list popisowych, sposób kontrolowania

żydów przy asenterunku jest ten sam, co

dawniej ; więc i dzisiaj też stosunkowo mało żydów

spotykamy w wojsku. I jestże to prawdziwe równouprawnienie

żydów, czy też raczej nie jestże to uprzywilejowanie

tego plemienia?

Wprawdzie z żydów w wojsku niema podobno

wielkiej pociechy, na wojnie nie jeden z nich schowałby

się w mysią dziurę i powiedziałby, źe „o n

wol i być p r z e z g o d z i n ę t c h ó r z em, ni ż pot

em p r z e z cał e ż y c i e t r u p e m “, ale wszystko

jedno, — powinni służyć w wojsku zarówno z chrześcijanami.

Jeżeli są nie zdatni do innych czynności

wojskowych, to kazaś im buty czyścić, wodę nosić,

myć podłogi, drzewo rąbać i t. p., a pokaże się, że

są do tego zdatni, bo siły w żadnej cięższej pracy

wprzód sobie nie nadwerężyli.

Czemu się dzisiaj nikt nie upomina o tę krzy—

wdę na wiecach i zgromadzeniach ludowych ? > Czemu

ludowcy albo socyaliki na to milczą? Czemu Rusini

zamiast do Polaków nie biorą się do żydów, którzy

są dla nich stokroć niebezpieczniejsi? A — bo są

albo zaprzedani żydom, albo zaślepieni i ograniczeni

na umyśle! Tu się pokazuje znowu, kto jest życzliwy

ludowi, a kto nie, kto prawdziwie chce dobra naszego

narodu, a kto tylko lud okłamuje i bałamuci!

VIII. Żydowskie szynkownie.

„Co się tam dzieje, czego się tam napatrzyć i nasłuchać

można, to każdy i każda z was, którzy te miejsca

odwiedzacie, wiecie najlepiej. Z szynków wychodzą

cudzołóstwa, rozpusty, kradzieże, rozboje, blużnierstwa,

krzywoprzysięstwa i t. d.“ Tak się wyraził o szynkach

wielki misyonarz śp. ks. Karol Antoniewicz*), a miał

na myśli głównie szynki żydowskie, bo ich jest najwięcej

i daleko są niebezpieczniejsze, niż gospody

chrześcijańskie. Są to istne sidła djabelskie, mordownie

zdrowia i życia ludzkiego, domy publicznego

zgorszenia, jaskinie zbójeckie. Że nasza Polska, a szczególnie

Gralicya tak nędznie podupadła, to zasługa niezliczonych

szynków żydowskich, które .gęstą siecią

okryły cały nasz kraj. Ci panowie, którzy karczmy tuż

przy kościele budowali i w ręce żydowskie oddawali,

ciężko odpowiedzą za to przed Bogiem, a może już

za to w piekle pokutują.

Żyd w karczmie, czy w szynku, to pająk, który

zastawia sieci na całą wieś, a czasem i okolicę. Nie

 

*) Nauki i rady dla wszystkich. Kraków 1870.

 

tylko rozpaja ludzi, ale przyucza młodzież do kradzieży,

bo on rzeczy skradzione kupuje, rozumie się

za bezcen. Przyzwyczaja młodzież i starszych do rozpusty,

bo w karczmie trzyma zwykle osoby rozwiozłe

tak, że szynk żydowski jest zazwyczaj publicznym domem

rozpusty. Odciąga ludzi od kościoła, a nawet podburza

czasem wprost przeciw księdzu i religii, ośmieszając

i wyszydzając nasze największe świętości. Jednem

słowem cała zgnilizna i trucizna duszy głównie z szynków

żydowskich pochodzi. Tak, jak ćwiercią mierzy

się ziemniaki, tak ilością szynków żydowskich we wsi,

czy w mieście można na pewno wymierzyć, jaka jest

religijność i moralność między ludźmi.

Dzisiaj, chwała Bogu, po wsiach ludzie coraz

bardziej mądrzeją i do szynków żydowskich coraz

mniej chodzą. Są wsie a nawet parafie, gdzie niema

szynku żydowskiego, a na miejscu karczmy wznosi się

kapliczka lub figura święta. (Szynwałd). Oczywiście, żydzi

w strachu a nawet w rozpaczy, co to będzie dalej

z tego. Słyszałem o takim wypadku, że żyd karczmarz

upił się sam z rozpaczy, widząc, źe nikt z chłopów

do niego nie zagląda, a było to w czasie misyi.

Za to po miastach szynkownie żydowskie się

mnożą, że aż strach. „Sławetne“ magistraty pozwalają

żydom na otwieranie coraz większej liczby szynków

(przezwanych szumnie restauracyami) dla rąarnego

zysku, jaki stąd miasto pobiera, a nie baczą na to,

że narażają ludność na zubożenie i zepsucie. Weźmy

taki Kraków. Szynk na szynku, a na tym szynku jeszcze

jeden szynk i to zwykle żydowski. Aptek mało,

nie wolno nowych otwierać, żeby lekarstwa nie sta—

niały, żeby ich nie można łatwiej dostać! ale szynk

może być jeden koło drugiego. Wstyd i hańba takiej

oświacie!

To też zepsucie po miastach straszne. Socyalizm,

to nowożytne pogaństwo, szerzy się między ludźmi,

a gdzie się socyalizm wylągł? W zapitych gorzałką

głowach, w szynkach żydowskich. Tam się odbywały

pierwsze sejmy socyalistów, tam i dziś najchętniej

socyaliści się gromadzą. Jak człowiek pałkę zaleje

gorzałą, to oczywiście rozum straci i piorunuje na

cały świat, tylko nie na żyda, który go wódką częstuje.

Żyd, szynkarz, nawet razem ze socyalistami

krzyknie: hańba kapitalistom, hańba wyzyskiwaczom! Co

mu to szkodzi tak krzyknąć? Przecie jemu się nic nie

stanie za to, że on kosztem cudzym żyje i majątek

na głupich gojach robi!

Oj szynkownie, oj karczmy żydowskie! Zamiast

wiechy, zamiast wspaniałego szyldu trzebaby zawiesić

nad każdym z was trupią głowę i napisać: „Śmierć temu,

Mo ten próg przestąpi!“ Oj ludzie mądrzy i wielcy!

politycy, co to piszecie różne mądre niby gazety dla

ludu, co to jeździcie z wiecu na wiec i myślicie, źe

tem ludzi uszczęśliwicie; czemu nie wołacie: Odebrać

karczmy żydom, ograniczyć liczbę szynków, zamykać szynki

w niedziele i święta? Toby była prawdziwa polityka.

Zanim nasz lud wiejski, czy miejski zacznie na prawdę

radzić o sobie i myśleć o środkach ratunku, musi

pierwej wytrzeźwieć, musi przestać pić, bo z pijanym

lub przepitym niema gadania, niema rady! Pijanemu

nie wytłómaczysz najprostszej rzeczy. Zresztą cóż mu

pomoże lepszy zarobek, krótszy czas pracy, jeżeli on

ten zarobek zaniesie do żyda na wódkę, jeżeli czas

wolny od pracy w karczmie przesiedzi? Pijakowi zawsze

będzie mało, on potrafi przepić i największą zapłatę

i największy majątek. Dlatego mówić o poprawie

doli robotnika, ozy włościanina, a prowadzić go

równocześnie do szynku żydowskiego i oddawać go

pod komendę żyda, to jest szaleństwo, na które mogą

się zdobyć tylko socyaliści lub im podobni parobcy

żydowscy.

 

IX. Żydowskie małżeństwa.

 

Do licznych plag trapiących obecnie ludność

chrześciańską, szczególnie po wsiach, należą trudności

przy zawieraniu małżeństw. Ludziom coraz trudniej

się żenić; nietylko dlatego, źe coraz większa bieda,

ale głównie z powodu różnych ustaw, które utrudniają

małżeństwo. Ka ż d y mę ż c z y z n a mus i wp r z ó d

u c z y n i ć z a d o ś ć s ł u ż b i e wo j s k owe j i wykazać

się świadectwem, że wysłużył przy wojsku, lub że

płaci podatek wojskowy, jeżeli nie jest zdatnym do

wojska. "Wszyscy, którzy nie skończyli 24 lat, czy

mężczyźni, czy kobiety, uznani są przez prawo cywilne

za małoletnich i nie mogą zawierać małżeństw

bez pozwolenia rodziców lub władzy opiekuńczej.

Szczególnie pierwsza ustawa co do służby wojskowej

jest bardzo ostro wykonywana. Ktoby się odważył

zawrzeć związek małżeński wbrew tej ustawie, ma

być stawiony przed komisyę w drodze urzędowej,

a jeżeliby się okazał niezdolnym do służby wojskowej,

będzie ukarany grzywną do 1000 z łr.! W razie niemożności

zapłacenia tej sumy, będzie skazany na wię—

zienie aź do sześciu miesięcy, gdyby był zdatny do

wojska, to ma służyć dwa razy ty le ! Tych zaś, którzy

świadomie pomogli mu do zawarcia takiego małżeństwa,

spotka kara do 500 złr. albo więzienie do trzech

miesięcy- Wobec tego nie dziw, że księża robią trudności,

że żądają różnych świadectw. Kto się nierozumie

na tem, narzeka na księdza, że go ksiądz prześladuje,

lecz mądry nie będzie za to winił księdza, bo

ksiądz nie może inaczej robić, jeżeli się nie chce narazić

na grube kary.

J e d n a k ni e s t e ty, ta ustawa tylko ch rz e ścian

obowiązuje. Żydzi, chociaż niby to „równouprawnieni“,

kpią sobie z tej ustawy i prawie całkiem

się do niej nie stosują. Ich prawo narodowe orzeka,

że dziewczyna po skończeniu 13 roku życia, a młodzieniec

po ukończeniu 18 roku może zawrzeć małżeństwo.

Już wcześnie łączą żydzi swe dzieci w małżeństwa

jako narzeczonych, „zarękowanych“, a potem,

kiedy im się podoba, zawierają formalną umowę ślubną.

Rozwód też u żydów odbywa się o byle co

i byle jako. Zdarzenie prawdziwe: Żyd chciał się koniecznie

rozwieść z żoną, choć była bardzo dobrą.

Jadąc z nią wstąpił do karczmy, kupił świec na szabas

i obwinął je w papier, na którym był napisany

rozwód dla niej. Podał jej potem te świece a zaledwo

ich dotknęła, zawołali żydzi, którzy wyszli z nim

z karczmy: Szoń (już); rozwód był dokonany. Żydówka

ta wkrótce się ochrzciła zrażona takiem prawem

małżeńskiem!

Do p r aw omo c n o ś c i ma ł ż e ń s twa żyd

ows k i e g o ni e j e s t wca l e p o t r z e b n ą obec—

n o ś ć r a b i n a lub k a znodz i e i . Szkolnik zapisuje

takie małżeństwa jako ważne, choć ono według ustaw

państwowych jest zwykle nieprawnie i nieważne. Takich

małżeństw żydowskich bywa w Galicyi przeszło

80 na sto, a weszły one tak w zwyczaj, źe nawet

sądy przeważnie traktują je jako ważne. Dowodem

tego jest okólnik wydany przez prezydyum wyższego

sądu krajowego we Lwowie 15 lutego 1892 1. 180/pr

do podwładnych mu sądów powiatowych, niemniej

okólnik namiestnictwa do starostów powiatowych

z d. 3 czerwca 1892 1. 32.830, gdzie urzędownie są

stwierdzone i zganione tego rodzaju nadużycia żydowskie.

W tym drugim okólniku skarży się ministeryum

obrony krajowej, że wskutek takich małżeństw

żydowskich trudno bardzo stwierdzić tożsamość osób

przy poborach WOjsl(OWych(!), bo dzieci z takich małżeństw

zamiast właściwego nazwiska, to jest nazwiska

matki, noszą zupełnie inne nazwiska! Oczywiście!

A jednak nie słychać, żeby żydów za każde takie

przestępstwo karano tak jak us'.awa przepisuje!

Oto mamy znowu błogie skutki „równouprawnienia^^

żydów! Gdzie chodzi o korzyść żyda, tam on się powołuje

na równe prawa i rząd musi mu spieszyć na

pomoc! Ale gdzie się rozchodzi o jaką daninę, podatek

lub usługę dla dobra społeczeństwa, tam żyd nie

zna równych praw z chrześcianami, ale ma swoje

przywileje i szydzi sobie z ustawy państwowej. Nie

jestże to krzywdą dla ludności chrześciańskiej ?

Nim żydów przypuszczono do prawnej równości,

Należało ich zrównać co do moralności!

Gdzież podzieli rozum ci ludzie, co tyle lat cierpią

taką niesprawiedliwość, a nie widzą jej lub też nie

śmią się o nią upomnieć ? Ozy nie oszaleli ci socyaliści,

ludowcy, i tym podobni, którzy krzyczą tylko

wciąż na przywileje szlachty a na przywileje żydów

milczą?! Szlachta chce przywilejów, ále żadna szlachta

nie posiada takich przywilejów jak żydzi, żadna

szlachta nie usuwa się tak od wykonywania ustaw, jak

żydzi! A cóż dopiero mówić lub pisać dzisiaj o jakichś

przywilejach księży? Ale to żydzi rzucili umyślnie

między nas taką kość niezgody, żebyśmy się między

sobą gryźli, a tego, co oni robią, nie widzieli!

 

X. Żydowskie kupiectwo.

 

Choćby kto nie chciał, to musi przyznać, źe my

chrześcianie sami przyczyniamy się do potęgi żydów

przez to źe u nich kupujemy. Sami pieniądze chrześciańskie

niesiemy do kieszeni żyda, ażeby one tamże

bezpowrotnie utonęły i potem narzekamy na żydów,

że się między nami panoszą! Trzeba koniecznie dążyć

do tego, abyśmy nic u żyda nie kupowali, chyba w koniecznej

potrzebie, tak jak robią żydzi względem katolików,

Ale kiedy w wielu miejscach nie ma wcale sklepów

chrześciańskich! To prawda, smutna prawda! Przez długie

lata nie troszczyli się o to opiekunowie ludu,

szczególnie po rozbiorze Polski nie miał kto o tem

pomyśleć, żeby podnieść chrześciańskie, polskie kupiectwo.

Nawet niektórzy wmawiali w siebie i w drugich,

że do tego Polak nie ma głowy, źe „trzeba

mieć do tego żydowską głowę“. Dopiero w ostatnich

kilkunastu latach widać u nas ruch na polu kupieckiem.

Sklepy chrześciańskie powstają nawet po wsiacłi i nieźle

idą. Pokazało się, że nawet włościanin katolik

umiejący czytać, pisać i rachować może sklepik prowadzić

i na nim zarobić.

A więc zakładać jak najwięcej sklepów i sklepików

chrześciańskich urządzać dużo takich praktycznych

kursów handlowych jak w Czernichowie (pod

Krakowem), gdzie chłopiec wiejski w krótkim czasie

może się wyuczyć na sklepikarza — a będzie coraz

lepiej. "Wprawdzie żydzi brużdżą takim sklepikom, zniżają

u siebie ceny towarów, ale to nic, nie dać się

odstraszyć. W jednej wsi założono sklepik przy kółku

rolniczem. Żyd miejscowy zniżył na raz cenę towarów

u siebie tak, źe sprzedawał ze stratą, byle u niego

kupowali. Cóż robią chłopi? Kupują towar u żyda

po tej niskiej cenie, niosą do swego sklepiku i u siebie

po tej samej cenie ten sam towar sprzedają. Żyd

zgłupiał! Chłopi zwyciężyli. Prawda i to, źe czasem

do sklepiku chrześciańskiego bierze się towary od

żyda hurtownika z miasta, żeby było taniej. Nie jest

to dobrze, ale zawsze ludność wiejska i na tem zyskuje,

a żyd wiejski na tem traci; małych źydów pobiją

się dużymi żydami. Najlepiej jednak kupować towary

do sklepików chrześciańskich w Związku handlowym

Kółek rolniczych. Sejm daje subwencye teatrom;

lepiejby zrobił, gdyby je dawał takim Związkom handlowym

!

Ale jakże kupować u katolika^ kiedy zwykle u katolika

drożej, targować się nie można a nawet czasem kupiec

katolik jest niegrzeczny? Odpowiemy na te zarzuty.

Bywa u katolika drożej, to prawda, ale nie zaw—

sze i nie wszędzie. Im więcej będzie katolickich sklepów

tem będzie taniej. Trzeba się chociaż przekonać

osobiście, czy tego samego towaru u katolika nie dostanie

za tę samą cenę. Żyd sprzedaje taniej zwykle

dla tego, źe towar lichy, albo waga i miara oszukana,

to rozumie się, źe może dać taniej. Żyd zresztą jak

mu idzie handel gorzej, to zaraz umyślnie zbankrutuje,

pożarywa fabrykantów i na tem Jeszcze zarobi;

katolik kupiec, jest zwykle uczciwszy i ostrożniejszy.

Że u żyda można się targować dłużej to prawda, ale

właśnie na tym targu najprędzej się złapiesz; lepiej,

żeby były ceny stałe, umiarkowane, jak jest u wielu

katolików. Żyd zwykle za wysoko zaceni, tak, że jeśli

mu obiecasz połowę z tego, toś już przepłacił. Także

i to trzeba mieć na uwadze, źe kupiec katolik prędzej

towar kupiony odmieni, lub przyjmie na powrót, niż

żyd. U żyda coś kupił, to już przepadło i powiedz

sobie: czy mądry, czy głupi, niech trzyma co

kupi.

Co się zaś tyczy ^^grzeczności“ żydowskiej, to

dużo dałoby się o niej napisać. Prawda, źe żyd potrafi

być grzecznym, potrafi być pochlebcą, nawet

lizuniem, ale tylko do pewnego czasu, o ile interes

jego tego wymaga. Czasem chłop żydowi w brodę

napluje i naprzezywa go, a żyd zmilczy, lub powie:

Macieju, wy zawsze lubicie żartować, z was wielki

figlarz! Ja was dobrze znam!

Ale to nie jest grzeczność, to jest wyrachowanie

żydowskie. Jak tylko żyd czuje się na siłach, a raczej

na pieniądzach, to staje się takim zuchwałym

i bezczelnym, nawet w sklepie, że katolik tego nie

potrafi. Ile to razy zdarzało się juź, źe żydzi nawet

pobili katolika przy kupnie, kiedy się nie chciał daó

oszukać i upominał się o swoje. Nie chwalmy więc

bardzo tej grzeczności żydowskiej i nie dajmy się na

nią łapać.

Zresztą co najważniejsza! pamiętajmy o tem, źe

ten pieniądz, jai(i my do żydów zaniesiemy, już do

chrześcian prawie nigdy nie wróci. Przepadł! Żyd rzadko

da 00 zarobić chrześcianowi. Dlaczego my mamy

tuczyć ich złotego cielca? Dlaczego mamy im kręcić

bat, którego oni potem na naszym grzbiecie spróbują?

Przecież potęga żydowska to jest pieniądz, a kto składa

ten pieniądz do ich kieszeni? My chrześcianie. PrzetO

W sumieniu jesteśmy obowiązani o ile możności u żydów

nic nie kupować.

Tak samo oczywiście nie powinniśmy żydom dawać

zarobku, nie powinniśmy żydom sprzedawać,

szczególnie domów naszych i ziemi naszej. W tem

właśnie niektórzy panowie polscy ciężko zawinili. Obłożyli

się żydowskimi faktorami, jak żyd dziećmi, żydom

powypuszczali w arędę myta, karczmy, folwarki,

a nawet w końcu posprzedawali żydom swoje dwory

i zdali włościan na łaskę żyda dziedzica. I dziś taki

dziedzic żyd każe sobie mówić chłopu „Jaśnie Pan“

i w rękę każe się całować. Jak tego parobek lub dziewka

nie zrobi, nie dostanie służby lub zarobku we

dworze! Oj bieda chłopu w takiej wsi! Bieda! A więc

powtarzamy raz jeszcze: Nie kupować u żydów, nie

dawać zarobku żydom, jeżeli nie chcemy wszyscy zejść

na parobków żydowskich! Przedewszystkiem wspierajmy

swoich! Bliższa koszula ciała niż kożuch.

 

 

XI. Rabini .

 

Któż nie wie, ile to musi się namozolić biedny

syn włościański lub mieszczański, zanim zostanie księdzem?

Rodzice się zadłużą, on się zapracuje i nieraz

jeszcze na darmo, bo wycieńczony na siłach, zbiedzony

długiemi latami przymusowego postu, zapada

nieraz w suchoty lub inną ciężką chorobę i nie dopłynie

do celu. Musi naprzód skończyć szkoły ludowe,

potem zdawać wstępny egzamin do gimnazyum,

potem co najmniej ośm lat uczyć się w gimnazyum,

potem składać egzamin dojrzałości, czyli maturę, następnie

prosić o przyjęcie do seminaryum duchownego,

tam cztery lata znowu się dużo uczyć i zdawać

przeróżne egzamina, poczem dopiero za pozwoleniem

rządu zostanie wyświęcony na księdza! Jeszcze nie

koniec! zostawszy wikarym musi kilka lub kilkanaście

lat ciężko wysługiwać się kościołowi i szkole, a prócz

tych wszystkich egzaminów, jakie juź składał, musi

jeszcze składać osobny egzamin na proboszcza (przez

3 dni) w konsystorzu biskupim. Po złożeniu tego

egzaminu dopiero wolno mu szukać probostwa, a gdy

je dostanie, wtedy jeszcze raz przez konsystorz musi

prosić rząd o zatwierdzenie. Dopiero po tem wszystkiem

zostaje proboszczem, i ma nareszcie zapewniony

jaki taki kawałek chleba na wypadek choroby lub

kalectwa.

Któż tyle robi trudności? Czy Kościół? Nie.

Kościół zadowoliłby się mniejszemi wymaganiami,

ale rząd tak postanowił i tak być musi. Ponieważ

obecnie w państwie austryackiem religia żydowska

wobec prawa stoi na równi z religią katolicką, zdawałoby

się, źe te same wymagania lub cłioó podobne

zastosują do rabinów żydowskich, których prawo austryackie

uważa też za „duchowieństwo“ na równi

z księżmi. Tymczasem tak nie jest. Żeby ZOStaĆ rabinem

uznanym przez rząd, nie potrzeba mieć ani uni-

)versytetu, ani gimnazyum, ani nawet ulcończonej szlcoły

ludowej! Jakto może być? zapytasz szanowny czytelniku.

Przecie żydzi mają równe prawa a nie większe,

przecie są „równouprawnieni“ a nie uprzywilejowani?

Jak to może być? Ja sam nie wiem, ale

to wiem i to ci udowodnię, że tak jest istotnie! Kiedy

na posiedzeniach Izby panów Rady państwa w marcu

w roku 1888 toczyła się rozprawa nad sprawą wykształcenia

rabinów, ubolewał otwarcie baron Konigswarter,

chociaż żyd, nad ciemnotą i nieuctwem rabinów

i domagał się, aby państwo żądało od nich wyższego

wykształcenia. Tymczasem ustawa z dnia 22

marca 1889 roku, wydana dla uregulowania tej sprawy,

wcale jej nie uregulowała. Albowiem wskutek

bardzo usilnych zabiegów żydów starowierców uchwalono

do §. 11 tejże ustawy dwa dodatki niezmiernie

dla rabinów korzystne. Pierwszy stanowi, iż miara

wykształcenia rabinów ma być oznaczaną przez ministra

wyznań i oświaty w drodze rozporządzeń

„z uwzględnieniem stosunków istniejących w poszczególnych

krajach“. Drugi dodatek upoważnia toż ministerstwo

na lat 10 do udzielania dyspensy rabinom

nawet od studyów gimnazyalnych.

Minister Gautsch wydał też dnia 7 czerwca 1892

roku 1. 7025 (Dzień, ustaw i rozp. krajowych Nr. 47

5*

 

z r. 1892) rozporządzenie oznaczające stopień wykształcenia

kandydatów na rabinów w Galicyi. Rozporządzenie

to uwalnia rabinów od wszelkich studyów

1 to nie na lat 10, jak opiewa ustawa — ale „aż do

dalszego zarządzenia“ to znaczy, na czas nieograniczony!

I tak §. 1 tego rozporządzenia stanowi, iż kandydaci

na rabinów w dwudziestu większych miastach

kraju mają wykazywać się, iż ukończyli przynajmniej

gimnazyum; §. 2 orzeka, że kandydaci na rabinów

we wszystkich innych gminach wyznaniowych potrzebują

wykazać się tylko świadectwem z czwartej

klasy szkoły ludowej pospolitej; §§. 3 i 4 zwalniają

istniejących juź rabinów od wykazania się wobec

władzy państwowej jakiemikolwiek szkołami, a wreszcie

§. 5 upoważnia namiestnika do uwalniania także

i w przyszłości kandydatów na rabinów od obowiązku

przedkładania dowodu nabytego ogólnego wykształcenia

— i to bez wyraźnego oznaczenia terminu.

Takich wyjątków, a właściwie przywilejów nie

posiadają duchowni żadnych innych prawnie uznanych

wyznań. Wobec tego nie dziwić się żydom, szczególnie

rabinom, źe powtarzają codziennie przy pacierzach:

„Błogosławiony jesteś Boże, żeś mię nie stworzył

gojem!“ ^).

Dzięki tym przywilejom, jakimi się cieszą w Austryi

rabini żydowscy, widzimy też w Galicyi najrozmaitsze

okazy rabinów, zacząwszy od całkiem prostych

aż do cudownych. Ich mądrość i rozległa wie-

------------------------------

T. Merunowicz. Żydowscy radykaliści, Lwów 1893.

--------------------------------------

dza zachwyca i porywa tłumy żydowskie, chociaż nam

„gojom“ wydaje się ona nieraz strasznem zacofaniem,

lub szalbierstwem. Niktby z nas uwierzył przecie temu,

źe przyczyną śmiertelności dzieci żydowskich mogą

być kopuły umieszczone na wieży bóżnicy, a jednak

tak opiewają wyroki niektórych rabinów i pospólstwo

żydowskie święcie w nie wierzy. Nikt z nas nie widziałby

w tem daru proroczego, że z dwóch synów

rabina jeden przepowiada deszcz, a drugi pogodę

i z aw sz e j e d e n z g a d n i e ; a jednak chusyci i to

poczytują za dar przepowiadania rzeczy przyszłych.

Albo cóż to za cudowność w takim wypadku: Rabin

spostrzega żyda jedzącego wieprzowinę, opartego

0 mur kamienicy. Rzuca tedy na niego przekleństwo

1 każe się kamienicy zawalić na głowę winowajcy.

Oddaliwszy się nieco, wraca jednak napowrót i tknięty

miłosierdziem, cofa swój straszny wyrok. I oto stał

się cud: kamienica się nie zawaliła!! Takich cudów

można by naliczyć nierównie więcej. Są one wprawdzie

śmieszne i nieszkodliwe, ale zawsze świadczą

o ciemnocie egipskiej rabinów i ich zwolenników.

Gorsze cuda słychać o różnych głośnych cudownych

rabinach w Sadogórze, Sieniawie, Rozwadowie i t. p^

ale rzućmy na nie zasłonę; są one skutkiem tego zaufania,

jakiem przedewszystkiem sam rząd darzy rabinów,

tworząc dla nich osobne, a tak uprzejme

prawa, o jakich wyżej była wzmianka.

Takie ustawy nie mogą się przyczynić do pokojowego

pożycia obywateli różnych wyznań i wcześniej

czy później zmuszą one chrześcijan do upomnienia

się co najmniej o równe prawa z żydami!

 

XII. Żydowska nauka religii.

 

Jakie drzewo taki klin; jakie źydy, taka icn

nauka religii. „Nauka r e l i g i i u na s żydów nie

j e s t t em s amem, c z em ona j e s t u i n n y c h

n a r o d ów c zy wyznań. R e l i g i a ż y d ows k a

wo g ó l e ni e o p i e r a się na d o gma t a c h wi ary

j a k i n n e r e l i g i e “. Tak piszą sami żydzi w swojej

gazecie Przyszłość Nr. 13, z 5 kwietnia 1893. Że

to wyznanie jest szczere, nie ulega najmniejszej wątpliwości.

Weźmy do ręki książkę do nauki religii

żydowskiej, wydaną we Lwowie w r. 1894 i 1896

pod tytułem ^^Nauka religii na podstawie historyi'^ ^)j

przeznaczoną dla użytku młodzieży szkolnej żydowskiej.

I cóż w niej znajdziemy? Zamiast nauki religii

znajdziemy tam historyę żydów, pełną obrzydliwego

samochwalstwa, a nienawiści do wszystkiego,

co chrześcijańskie. Żydzi przedstawieni tam jako naród

najniewinniejszy i najlepszy w świecie, chrześcijanie

zaś jako nieludzcy, okrutni i krwiożerczy prześladowcy

żydów. Znajdziemy tam zdanie przypisane

Lutrowi: y^Źe lepiej zostać zwierzem nié chrześcijaninem'^,

„ie kto dobrym hyl chrześcijaninem, mógł hył stać się

eydem'^ na widok tego jak postępowali chrześcijanie

z żydami (część II. str. 80). Natomiast bratobójca

i pierwszy morderca Kain wzięty jest w obronę! Nie

mógł on (według tej książki) złożyć Bogu ofiary tak

przynajmniej jak Abel „6o w hraku dobrych narzędzi

rolniczych z trudem uprawiał rolę^ która mu mało p rzy -

') J. Planer. Nauka religii na podstawie historyi, zatwierdzona

przez Ministra wyznań i oświecenia d. 29 maja 1892,

1. 11854.

nosiła plonów!“ Nawet w tej odpowiedzi, którą dał

Panu Bogu; nie wiem, gdzie Abel, albo ja jestem

stróżem brata mego? — nie było nic złego! y^Kain

rzeczywiście mógł myśleć, ie Ahel może (!) wstał i odszedł,

nie m^gł bowiem dobrze wiedzieć, ?e Abel był nieżywy,

ponieważ przedtem nie było jeszcze żadnego człowieka

umarłego; nie tviedział również, że silne uderzenie

może śmierć sprowadzić!! (część I. zeszyt 1, str. 5).

Taka jest nauka religii żydowskiej! Rzeczywiście

jest odmienną niż u innych narodów. Żydzi osłaniają

ją też wielką tajemnicą i tak uczą tej religii, żeby

żaden „goj“ nie dowiedział się, czego oni naprawdę

uczą. W tym też celu wprowadzili do szkół naszych

naukę języka hebrajskiego, jako część niezbędną nauki

religii „mojżeszowej“, ażeby na lekcyach języka hebrajskiego,

którego „goje“ nie rozumieją, mogli wpajać

w młodzież przewrotne zasady talmudu ^). Do

tego trzeba dodać, że nauczycieli religii żydowskiej

mianują przeważnie kahały i podobnie jak od rabinów,

nie wymaga się od nich wyż szych szkół, którychżądaustawa

od katechetówlub nauczycieli ludowych. Co sięzaś tyczy

pensyi, to oczywiście stoją nauczyciele żydowscy na

równi z katechetami, bo od czegóż równouprawnienie?!

 

X III. Żydowska odrębność.

 

Ten niski stopień religijności i moralności dzisiejszych

żydów stanowi słabą stronę ich równouprawnienia

z innymi narodami i jest zarazem główną

*) W podręczniku szkolnym do nauki religi żydowskiej

jest tylko wzmianka, że żyda obowięzuje 248 przykazań i 365

zakazów, ale nie powiedziane jakie one są.

przeszkodą, dla której żydzi nie mogą się zlać z żadnym

narodem chrześcijańskim. N a r o d y c h r z e ś c i j

a ń s k i e s t o j ą z n a c z n i e wyż e j pod w z g l ę dem

mo r a l n ym ni ż ż y d z i , c z u j ą do n i c h

p ewn ą n a t u r a l n ą o d r a ż ę i n i e p o t r a f i ą t e ż

n i g d y w e j ś ć z ż y d ami w b l i ż s z e i t r w a ł e

s t o s u n ki . Jest w tem także widoczny palec Boży.

Naród ten znienawidzony zachowuje Pan Bóg od zagłady

na przestrogę dla tych wszystkich, którzy gardzą

łaskami Bożymi i na świadectwo, że religia chrześciańska

jest prawdziwą. Żydzi bowiem przechowują

Pismo św. Starego Zakonu, na które my chrześcianie

też się powołujemy w rzeczach wiary. Historya poucza

nas, że żydzi nie zdołali się wynarodowić w żadnem

państwie, chociaż przyznano im równe prawa

w nadziei, że się uczyni z nich użytecznych obywateli.

Owszem przeciwnie, od czasu jak rewolucya

francuska ogłosiła „prawa człowieka“ (czytaj „prawa

żyda“), zaczęli żydzi jeszcze bardziej zaznaczać swoją

odrębność narodową, tworząc wielkie międzynarodowe

związki ku obronie swoich wspólnych interesów.

Najsławniejszy z tych związków jest t. zw. „Alliance

Izraelite“ (Sojusz Izraela). Związek ten wspomniany

już raz, obraca ogromnymi funduszami, wysyła

swoich ajentów do wszystkich krajów zamieszkałych

przez żydów i on to postanowił z Galicyi uczynić

kraj żydowski. Jego to pomysłem są szkoły żydowskie

fundacyi bar. Hirscha, które mają na celu

nauczyć żydów rzemiosł i rolnictwa, żeby mogli do

reszty zawojować Polaków i Rusinów w Galicyi. Prócz

tego związku powstał między żydami przed laty do—

piero kilkunastu inny związek t. zw. „S yo n i ś c i “^

którzy otwarcie przyznają się do tego, źe są żydami

a nie Polakami lub Niemcami i nie chcą należeć do

żadnej innej narodowości. „Syoniści“ chcą również

zachowywać swoją religię żydowską, a nawet zamierzają

utworzyć kraj żydowski i to w Palestynie. Tam

zakupują po trosze ziemi i osadzają na niej żydowskich

kolonistów. Jest tam już podobno koło 20 kolonii

z kilkoma tysiącami osadników. Ci ,,Syoniści“

są oczywiście najlepszymi ze wszystkich żydów, bo

przynajmniej otwarcie się przyznają do tego, czem są..

Ale i oni dają nam z siebie dowód, że o przyswojeniu

żydów czyli t. zw. a symi l a cyi mowy być nie może

i że ci wszyscy, którzy dali żydom równe prawa z chrześcijanami,

aby żydów przez to przyswoić, grubo się

pomylili. Żydów trzeba koniecznie inaczej traktować

niż chrześcian, a jeżeli nie można dla nich ustanowić

osobnych praw, to przynajmniej należy ich otoczyć

szczególnym nadzorem i zmusić ich do tego, aby ni e t

y l k o k o r z y s t a l i z d o b r o d z i e j s tw p r awa

p ows z e c h n e g o , al e t a k ż e p o n o s i l i c i ę ż a ry

p u b l i c z n e na r ó w n i z o b ywa t e l ami

c h r z e ś c i j a ń s k imi , co się obe c"n i e r z a d k o

k i e d y zda r z a .

 

 

Cokolwiek będzie, cokolwiek się stanie, Jedno wiem tylko:

sprawiedliwość będzie,

Jedno wiem tylko: Polska zmartwychwstanie.

 

XIV. Brońmy się!

 

Z tego cośmy dotychczas o żydach nadmienili,

nietrudno odgadnąć, dlaczego przeciwko nim w ostatnich

latach powstało w różnych krajach niesłychane

oburzenie. Zamiast bowiem uczciwie korzystać z równouprawnienia,

chwycili się żydzi pod osłoną prawa naj—

gorszych środków i dróg do zawojowania chrześciańskich

narodów ^). Depcą w ohydny sposób wszelkie

boskie i ludzkie prawa, byle tylko tuczyć złotego

cielca, który zdaje się być dzisiaj dla nich jedynym

Bogiem i Messyaszem. Ale nawet robaczek lichy broni

się, kiedy czuje grożącą zgubę. Jestto więc całkiem

naturalnem zjawiskiem, że narody chrześciańskie, gnębione

przez żydów, zaczynają się bronić. Mają do

tego wszelkie prawo tembardziej, że czują swoją moralną

wyższość nad żydami i są świadome swojej

niezaprzeczonej żywotności.

Moż e na j p ó ź n i e j o b u d z i ł a się ta chęć

o b r o n y p r z e c i w ż y d om w n a s zym narodzie

p o l s k i m , c h o c i a ż n am n a j b a r d z i e j g r o z i

z ź y d z e n i e . Lepiej później niż nigdy! Niech będzie

więc i za to chwała Pana Bogu, że znaleźli się u nas ludzie

rozumni i szczerze kraj miłujący, którzy ufni w pomoc

Bożą, mimo swej szczupłej garstki, stanęli do

walki z przemożnym wrogiem. Chwała Bogu, że już

w kilku główniejszych miastach Galicyi powstały

związki chrześciańskO'narodowe, które mają na celu

oswobodzenie Chrześcian z okropnej niewoli żydowskiej.

Pojawiło się również w ostatnich latach w Galicyi

kilka gazet polskich, które szczerze i wytrwale bronią

Chrześcian przed tą szarańczą. Cześć im! Tę walkę

z żydami nazwano z cudzoziemska antysemityzmem

a jej zwolenników antysemitami. Sami żydzi ją przyspieszyli,

szczególnie przez to, źe zrzucili maskę i połą*)

„Dobrze im było spoczywać w tułaczce pod cieniem

krzyża, ale zaczęli ten krzyż podrzynać“.

Ks. J. Deckert. Der

ewige Jude. Wien, 1894.

 

czyli się ze socyalistami, znanymi wrogami religii, rodziny

i narodu, co się okazało szczególnie przy pierwszych

wyborach z piątej kuryi we Lwowie i w Krakowie.

Ale rzecz dziwna, żydzi znaleźli między katolikami

Polakami swoich obrońców, którzy zaślepieni, lub przekupieni

stają po stronie żydów. Nasuwa się tu porównanie

może niezbyt piękne, ale dosadne: P i e s t r z yma n y

d ł u g o na obróży, t a k się do ni e j p r z y zwy c

z a j a , że p o t e m k ą s z e r ę k ę tego, kto mu

c hc e z d j ą ć t ę obróż ę . Sami żydzi dali niegdyś

na sobie tego przykład, kiedy szemrali przeciwko Mojżeszowi,

źe ich wywiódł z niewoli Egipskiej.

— I cóż mówią przyjaciele żydów na swoją i żydów

obronę? — Oto naprzód twierdzą, że antysemityzm

nie zgadza się z religią chrześciańską, która nakazuje miłować

wszystkich hez wyjątku nawet i żydów i uważać

ich za hliżnich. Jakto? Więc bronić się przeciw przewadze

żydów nie zgadza się z duchem religii Chrystusa

Pana? Więc dać się im połknąć, więc oddać

im na łup nasze wioski i miasta, to będzie po chrześciańsku??

O zgrozo! o wstydzie! Przecież religia

Chrystusa Pana nie tylko pozwala, ale owszem nakazuje

bronić swej wiary, mienia, życia, wolności, a właśnie

o to chodzi t. z. antysemitom. Pan Jezus powiedział:

„Bą dź c i e m ą d r ymi jako wężowie a pros

t ymi j a k o g o ł ę b i c e “. Mat. X. 16. Chrześciaństwo

głosi pokój, ale tylko ludziom dobrej woli, zaś z przewrotnymi

ludźmi każe walczyć stanowczo, każe ich

unikać jak ognia. W tem znaczeniu powiedział Pan Jezus:

„Nie mniemajcie, żebym przyszedł puszczać pokój

naziemię. Nie przyszedłem puszczać pokoju, ale

 

J e ż e li cię g o rs z y oko twoje

wy ł u p j e . J e ż e l i c ię g o r s zy r ę k a a l bo noga

t w o j a , o d e t n i j j ą “. Mat. XYIII. 8.

Nawet gdybyśmy przeciw żydom ogłosili krucyatę,

toby nie było nic niezgodnego z ewangelią,

boć przodkowie nasi walczyli nieraz zbrojno z Turkami

i Tatarami, a dzisiejsi żydzi nie są w niczem

dla nas lepsi od Turków i Tatarów, kiórzy niegdyś

najeżdżali naszą ojczyznę. Ale czy kto z nas dzisiaj

nawołuje do wojny przeciw żydom? Nie! Czy kto

żąda, żeby „s i arką , s m o ł ą i o g n i em p i e k i e l n

ym wy p a l i ć s y n a g o g i , z b u r z y ć d omy żydów,

o d e b r a ć im g o t ówk ę , wypędzić z k ra ju ,

j a k o psy wś c i e k ł e na c hw a ł ę Bogu i Chrześ

c i a ń s twu ? “. Nie; choć tego wszystkiego żądał

Marcin Luter, którego żydzi i tak lubią, zarzucając

mu jedynie, źe „w zapatrywaniach swoich na żydów

był chwiejny!“ Ci okrzyczani dzisiejsi antysemici nie

ubili nigdzie jeszcze ani jednego żyda. Wprawdzie

polała się w ostatnich czasach tu i owdzie w Galicyi

krew żydowska, ale z przyczyny samych żydów i to

z rąk takich ludzi, którzy o antysemityzmie pewno

jeszcze nie słyszeli a przynajmniej nie czytali pism

antysemickich. Nawet ci wiedeńscy antysemici, co

to najbardziej psują krew naszym przyjaciołom żydowskim

(po części słusznie, bo nie są bardzo radzi

Polakom), nawet i oni nie dopuszczają się na żydach,

żadnych gwałtów i mordów. Między żydami wiedeńskimi

możnaby znaleśó co najwyżej wielu „mocno

przestraszonych“ z winy antysemitów, ale to nie szkodzi.

Twierdzą dalej przyjacielele żydów (judofile), że aw-

tysemitysm szerzy nienawiść rasową, czyli plemienną przeciwko

żydom, co także nie zgadza się z religią chrześciańską.

Żyd też jest człowiekiem i potrzebuje żyć.

To jest prawdą, ale nie wszystko. Chociaż

żydzi nie uznają nas za ludzi, lecz tylko za zwierzęta

mające postać ludzką, to jednak my nie odmawiamy

żydom prawa nazywania się ludźmi i uważamy ich

za ludzi. Ale, żeby antysemici głosili nienawiść rasową

przeciw żydom, to jest nieprawdą. Może się

komuś nie podobać żydowski nos, albo pejsy, albo

zabłocony chałat, lecz żeby chrześcianin żyda nie cierpiał

dlatego, że on żyd, że ma nos odmienny, albo

włosy czarne lub rude, źe pachnie inaczej niź inni

ludzie, to nieprawda. My c h rz e ś c ia n ie kochamy ludzi

, a n i e n awi d z imy i ch bł ędów. W Żydach

nie możemy znieść ich szachrajstwa, ich przewrotności!!

To przecież nie jest nienawiść rasowa, chyba że

żydzi uznają te przymioty za nieodłączne cechy

swej rasy. Uczony X. Biskup Karol Niedziałkowski

napisał^): „To CO żydów spotylca, je st jeszcze maleńl(

ą cząsteczlcą tego, na co zasłużyli. Są oni plagą

i karą każdej ziemi, na której osiedli, bo ich działalność

materyalna jest ruiną a moralna trucizną społeczeństw,

które ich przygarnęły; nie tylko można,

lecz nawet koniecznie trzeba bronić się od zagłady,

jaką ich działalność niesie chrześcianom“.

Są też u nas tacy, htórym się nie podoba sama tylko

nazwa antysemitów i wymyślili inną nazwę asemita zamiast

antysemita. Sama nazwa jeszcze nic nie znaczy.

Są przecie żydy biedne, które się nazywają Goldbergi,

------------------------------------

Miraże mądrości. Petersburg 1897 str. 119.

----------------------------------------

czyli góry złota, choć złota wcale nie mają. Są teź

źydy „Borgennichty“ coby znaczyło, źe nie borgują,

a to teź nie prawda, bo źyd każdy chętnie zborguje,

byle tylko mógł cię potem zedrzeć. Ale ta nazwa „asemityzm“

jeszcze lepiej określa istotę rzeczy i dalej

jeszcze idzie niż antysemityzm. Bo antysemityzm znaczy

walkę przeciw żydom, a właściwie samoobronę

chrześcian. Zaś asemityzm znaczy więcej; znaczy żeby

się całkiem obywać bez żydów, żeby ich do niczego

nie używać, ani nie potrzebować, a więc innemi słowy

znaczy tyle, co precz Z żydami! Bo jak żyda nikt nie

będzie do niczego używał, ani na nic nie potrzebował,

to co źyd będzie robił, z czego on będzie żył ? Przecie

on jest tylko na to, żeby „usługiwał“ gojom, żeby

im „robiał wigodnoszcz!“

Wreszcie są też i antysemici rozmaici. Jedni mówią:

co przyjdzie z tego, źe się pisze i wygaduje na

żydów ? trzeba się nam wziąć do kupiectwa, do przemysłu,

do fabryk, trzeba na polu ekonomicznem czyli

kupieckiem żydom dorównać, a nawet ich przewyższyć.

Wtedy staną się nieszkodliwi, a może sami zechcą

się wynieść od nas do innego głupszego kraju. Zgoda.

Nam Polakom szczególnie w Galicyi i w Królestwie

trzeba na gwałt brać się do sklepów, do kupiectwa,

do przemysłu, bo na tem polu będzie główna nasza

rozprawa z żydami. My stoimy pod względem kupieckim

bardzo nisko, z winy dawnych przesądów

szlacheckich, że „kto mierzy łokciem, albo waży funtem

nie może być szlachcicem w Polsce“. Nam trzeba więcej

szkół kupieckich, więcej sklepów i sklepików chrześciańskich,

więcej ochoty i zamiłowania do kupiectwa, a zdol—

ności nam do tego nie brak. Widać to szczególnie

w Poznańskiem, gdzie nasi bracia Polacy na polu kupieckiem

poszli w górę tak, że już żydów przemogli.

Inni mówią: Dobrze, róbmy to, ale nie zaniedbujmy

tamtego. Krzyczeć na żydów też jest nieźle.

Krzykiem można nieraz drugiego ostrzedz, można

odpędzić od domu złodzieja. Trzeba więc także pisać

i mówić przeciw żydom, trzeba oświecać nasz naród

ciemny, który w żyda jeszcze wierzy, który woli kupować

u żyda niż u katolika, któremu się zdaje, że żydzi są

koniecznie potrzebni, i gdyby ich nie było, toby ich

trzeba do nas sprowadzić. A przez naród rozumiemy

I nietylko prosty lud, ale także inne stany t. j. miesz-

^ czaństwo oraz t. z. inteligencyę miejską i wiejską. Te

stany zwane średnimi i wyższymi są na punkcie ży-

-r-dów może bardziej zacofane od prostego ludu. Sławny

nasz historyk ś. p. X. Waleryan Kalinka nie

wahał się wyrzec:

„Jeżeli dla ludu uważają za potrzebne towarzystwo wstrzemięźliwo ści od trunków, dla szlachty polkiej pot rzebniejsze byłoby jeszcze towarzystwo wstrzemięźliwości od żydów ^)“.

Oj słusznie, bardzo słusznie!

Dopóki naród nasz cały nie przejrzy na oba oczy,

dopóki nie p o z n a się na żydach, tak jak się poznały

inne narody, póty te pijawki będą go niemiłosiernie

wysysać.

Oczywiście trzeba też w walce z żydami, zachować

pewną miarę; trzeba działać rozumnie i uczci*

wie, jak tego kościół katolicki od wieków naucza.

Każdym razie żyd pozostaje człowiekiem i nie

racyi nim gardzić, jeźli nic złego nie robi,

niema sposobu nie litować się nad nim, gdy jest nieszczęśliwy

i nie mieć współczucia, gdy co dobrego robi“. Aj

nie można znów żądać od chrześcian samych tylko

czułych słówek, samej cierpliwości i pobłażliwości

względem żydów. Nie dziwić się, jeżeli czasem padnie

ostrzejsze słowo. Sprawa jest nagła i nader ważna.

Chodzi o uratowanie naszego mienia i życia narodowego.

Chodzi o ocalenie religii chrześciańskiej, której

najstarszymi i najgorszymi nieprzyjaciółmi są żydzi.

Albo my albo żydzi! Kiedy kogo mordują, broni się czasem*

niezbyt delikatnie i brać mu tego za złe nie można.

Tym więc, co się gorszą wszelkim antysemityzmem,

co żądają od chrześcian anielskiego spokoju i słodyczy

względem źydów, opowiedzmy następującą bajkę:

 

 

Dusił raz wilk koziołka, A koziołek biedny

Jął się bronić rogami, nogami, zębami...

Widziała to zdarzenie wilka przyjaciółka

I nuż koziołka łajać, źe jest nieoględny,

Że swoje imię strasznem grubiaństwem plami,

Że przecie sam pochodzi z rodu zwierzęcego

I powinien we wilku uznać brata swego

I tak dalej.

W tem przyszli drudzy koziołkowie,

Dali bratu wilkowi rogami po głowie.

Wyzwolili krewniaka; a jeden z koziołków

Śmielszy trochę od innych, rzekł pani wilczycy:

„Ucz aśćka swego męża ogłady, słodyczy,

Nie nas: na krzywe dziury trzeba krzywych kołków!“

 

TAJEMNICE ŻYDOWSKIE 

http://www.polskawalczaca.com/viewtopic.php?f=52&t=18701

udostępniła na NEon24. pl,

Krystyna Trzcińska

KOMENTARZE

  • "przeleciałem" to na razie pobieżnie i...
    jest to przerażające...
  • @Autor
    Przeczytałem tylko fragment. Całość przeczytam później, jak i przejrzę poprzednie Pani artykuły, bo jest to kopalnia wiedzy o naszej rzeczywistości.

    Pozdrawiam Panią.
  • 5555555555555555555555(...)(5)/5
    dziekuje Pani bardzo za to precyzyjne i autentyczne zrodlo i wierszyk zachecajacy do lektury
  • Niechaj spełni się marzenie wielu Polaków: aby niezwłocznie, błyskawicznie, do rąk, umysłu i serca każdego Polaka dotarła wiadom
    Drodzy Rodacy !

    Niech 2015r. stanie się rokiem wykazania się głównie mężczyzn - rodowitych Polaków odwagą, męstwem w dopilnowaniu aby wszyscy żydzi, zdrajcy itp. zostali zdemaskowani i ukarani zgodnie ze wskazaniami T.Cichockiego jak też Proklamacji jego autorstwa o przejęciu przez Suwerena-Naród Polski bezpośredniego sprawowania władzy zwierzchniej w Rzeczypospolitej Polskiej !
    Link: “Alarm Stan najwyższego zagrożenia Rzeczypospolitej Polskiej“ iddd.salon24.pl/614360,alarm-stan-najwyzszego-zagrozenia-rzeczypospolitej-polskiej

    Link: “Proklamacja T.Cichockiego najważniejszym obowiązującym aktem prawnym w Rzeczypospolitej Polskiej.”docs.google.com/document/d/1zIB9lwSyEw00Lr9EMKyGAoaj4BLbSU1DsISWlcoGjgg/edit

    Link: “Alarm ! Stan najwyższego zagrożenia Polski !” docs.google.com/document/d/15E8dFGTpQjLGIAN4H1nzK-t94gn4uDz2iUau2DjvWxA/edit

    Link: “Nakaz niezwłocznego aresztowania sprawców ludobójstwa na Narodzie Polskim, agresji na Polskę, zawojowania jej terytorium.”
    docs.google.com/document/d/1BsHiKzXSEnqvp0-nE1i-8h8gj36yHPsXfD9ulnzkMe0/edi
    Niechaj spełni się marzenie wielu Polaków:
    aby niezwłocznie, błyskawicznie, do rąk, umysłu i serca każdego Polaka dotarła wiadomość o obowiązywaniu Proklamacji Tadeusza Cichockiego z 02.11.2014r. o przejęciu przez Suwerena-Naród Polski bezpośredniego sprawowania władzy zwierzchniej w Rzeczypospolitej Polskiej i o aresztowaniu sprawców nieszczęść i krzywd Narodu Polskiego !

    Z wyrazami szacunku i poważania

    Maria Bejda, Teresa Wojda
    Stowarzyszenie Regionalne Wsi Urzecze “Łowiczanie”
    Inicjatywa Obywatelska Dorzecza Bzury i Słudwi
    POLSKI OBYWATELSKI RUCH OPORU
    www.petycjeonline.com/protes_przeciw_ustawie_nowe_prawo_geologiczne_i_gornicze
  • Pora na PORO
    .
    @riama 21:54:46
    "POLSKI OBYWATELSKI RUCH OPORU"

    Ta grupa ma dla mnie dwie zalety
    1. jest grupą oporu
    2. jest grupą lokalną, tzn. mniej narażoną na próbę przyprawienia jej głowy agenturalnej jak to się ZAWSZE dzieje, w przypadkuu tzw. partii politycznych czy innych ruchów ogólnopolskich.

    Wobec wielosetletniej okupacji Izraelitów, zresztą w kolaboracji ze środowskami szlachty

    - http://pppolsku.blogspot.com/2012/02/fi.html#Heine

    powinni się Polacy organizować w grupy oporu, jeśli nie chcą brać udziału w POPiSowej demokracji

    - http://pppolsku.blogspot.com/2012/03/lexde.html#Demokracja

    jaką im Izraelici i ich Goje szabasowi wmawiają.

OSTATNIE POSTY

więcej

MOJE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
      1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031     

ULUBIENI AUTORZY